تحلیل کارآمدی رویکردهای یادگیری معاصر متناسب با پرورش خلاقیت در آموزش
نویسندگان
1 گروه پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران
2 گروه پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران
3 گروه پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.
doi
10.22099/jsli.2025.8346چکیده
تغییرات وسیع در جامعه جهانی موجب افزایش اهمیت در کیفیت آموزشی شده است. از این رو رویکردهای یادگیری سنتی نیازمند بازنگری همپای تحولات هستند. این موضوع باعث شد تا تمایل رویکردهای یادگیری معاصر به شیوه های پویاتر و یادگیرنده محور افزایش یابد. به تبع این تحول، خلاقیت نیز هم راستا با تغییرات مورد توجه بیشتری قرار گرفته و به موضوعی حیاتی در پرورش تفکر انتقادی، حل مسئله، سازگاری و نوآوری تبدیل شده است. از این نظر درباره رویکردهای معاصر یادگیری پرسش هایی حولِ محور اثربخشی و میزان توجه آن ها به خلاقیت و پرورش آن مطرح می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان این ارتباط با رویکردهای معاصر یادگیری متمرکز است تا کارآمدی این رویکردها در پرورش خلاقیت را مورد ارزیابی قرار دهد. پژوهش دارای رویکرد کیفی بوده و از راهبرد استقرایی سود برده است. داده های مورد نیاز تحقیق با استفاده از بررسی اسنادی به عنوان یکی از تکنیک های مطالعات کتابخانه ای، گردآوری شده است و چگونگی تجزیه وتحلیل اطلاعات بر مبنای تحلیل محتوا با استفاده از نرم افزار MAXQDA صورت پذیرفته است. یافته ها نشان داد که هر کدام از رویکردها به وجوهی از شاخص های خلاقیت می پردازند، با این حال ویژگی های مدنظر رویکردهای یادگیری بازی سازی و سپس رویکردهای یادگیری تحول آفرین و تجربی هم پوشانی بیشتری بین مؤلفه های دخیل در خلاقیت و ویژگی های خود دارند. به این منظور اتخاذ یک رویکرد تلفیقی برای تقویت وجوه خلاقیت در یادگیری می تواند مثمر ثمر باشد.