بررسی نقش واسطه ای حساسیت اخلاقی در رابطهی بین هویت اخلاقی و بی صداقتی تحصیلی دانشجویان دانشگاه یاسوج
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
doi
10.22099/jsli.2025.8462چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش واسطهای حساسیت اخلاقی در رابطهی بین هویت اخلاقی و بیصداقتی تحصیلی دانشجویان دانشگاه یاسوج بود. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشگاه یاسوج بود که از این جامعه نمونهای به حجم 365 نفر به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامههای بیصداقتی تحصیلی مک کابی و تروینیو (1996)، حساسیت اخلاقی ناروائز و همکاران (2001) و هویت اخلاقی آکینو و رید (2002) میان افراد نمونه توزیع گردید. ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از تحلیل مسیر انجام گرفت.یافتهها: یافتهها نشان داد الگوی پیشنهادی از برازش خوبی با دادهها برخوردار است. در خصوص اثرات مستقیم یافتهها نشان دادند هویت اخلاقی بر بیصداقتی تحصیلی، هویت اخلاقی بر حساسیت اخلاقی و حساسیت اخلاقی بر بیصداقتی تحصیلی اثر معنادار دارد. در خصوص مسیر غیرمستقیم یافتهها نشان داد حساسیت اخلاقی در رابطه بین هویت اخلاقی و بیصداقتی تحصیلی نقش واسطهای دارد. نتیجهگیری: در نتیجه تقویت هویت اخلاقی میتواند منجر به کاهش بیصداقتی تحصیلی و افزایش حساسیت اخلاقی شود.