نقش میانجیگری درگیری تحصیلی در رابطۀ بین شفقت به خود و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.22099/jsli.2026.8508چکیده
هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجیگری درگیری تحصیلی در رابطۀ بین شفقت به خود و بهزیستی تحصیلی بود. روش پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب شیوۀ گردآوری اطلاعات، توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، تمامی دانشآموزان دورۀ دوم متوسط شهر شیراز در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که از بین آنها 516 دانشآموز (223 پسر و 293 دختر) با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای شفقت به خود، بهزیستی تحصیلی و درگیری تحصیلی پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSS (ویرایش 26) و AMOS (ویرایش 24) استفاده شد. یافتهها نشان دادند که مدل پژوهش با دادههای جمعآوری شده برازش مطلوبی دارد. همچنین، یافتهها نشان دادند که شفقت به خود دارای تاثیر مثبت و معنیدار بر درگیری تحصیلی و درگیری تحصیلی نیز دارای تاثیر مثبت و معنیدار بر بهزیستی تحصیلی بود. به علاوه، بررسی مسیر غیرمستقیم متغیر برونزاد (شفقت به خود) بر متغیر درونزاد (بهزیستی تحصیلی)، نشان داد که شفقت به خود از طریق درگیری تحصیلی دارای تاثیر غیرمستقیم معنیدار بر بهزیستی تحصیلی بود. در مجموع، یافتههای پژوهش حاضر بیانگر اهمیّت توجه به نقش شفقت به خود و درگیری تحصیلی در افزایش بهزیستی تحصیلی دانشآموزان است.