در جست و جوی شادمانی: ساختار شادمانی براساس عوامل اقتصادی و غیراقتصادی
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22059/jte.2024.366331.1008860چکیده
اتکا به مطلوبیت عینی و اندازهگیری میزان شادمانی و رضایت فرد بر اساس انتخابهای وی، مربوط به انسان اقتصادی و تعریف محدودی از انسان میباشد که سالها توسط تئوریهای مرسوم در اقتصاد بهعنوان پیش فرض در خصوص انسانها مورد پذیرش قرار گرفته است. مطالعات گوناگون نشاندهنده انحراف واقعیت و دادههای تجربی از پیشبینی تئوریهای استاندارد در زمینه شادمانی میباشد، بنابراین اتکا به مطلوبیت عینی به تنهایی ما را به درک درستی از شادمانی و رضایت خاطر افراد نمیرساند. در این پژوهش ساختاری برای شادمانی معرفی میشود تا علاوه بر در نظر گرفتن وجوه اقتصادی، تأثیر زمینههای دیگر نیز روی دریافت افراد از شادمانی یا مطلوبیت ذهنی مشخص گردد. در حقیقت در این مطالعه براساس نگرش اقتصاد رفتاری، بازنگری دوباره به مطلوبیت و شادمانی داشته و براساس دادههای جمعآوری شده از 192 دانشجو در مقاطع مختلف، به تأیید ساختاری برای شادمانی پرداخته شده که در این ساختار شادمانی از سلامت روان انسانها استفاده شده است و مشخص شده که سلامت اقتصادی، سلامت اجتماعی و سلامت فیزیکی نیز بر روی سلامت روان افراد مؤثر بوده است. در حقیقت این مطالعه یک پژوهش میان رشتهای میباشد که در آن بهدنبال گسترش تئوریهای مرسوم اقتصادی از طریق جایگزینی انسان واقعی بهجای انسان اقتصادی و تکیه بر ویژگیهای روانشناختی وی خواهیم بود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که منشأ شادمانی افراد، سلامت روان آنها میباشد و در سلامت روان، مهمترین تأثیر بهترتیب مربوط به سلامت فیزیکی، سلامت اجتماعی و سپس سلامت اقتصادی میباشد. در حقیقت درآمد یا عوامل اقتصادی که از دیدگاه اقتصاد مرسوم عامل اصلی کسب مطلوبیت و شادمانی افراد است، تنها یکی از عوامل تعیینکننده سلامت روان میباشد که شادمانی از آن نشأت میگیرد.