تدوین سناریوهای ارتقاء تابآوری سکونتگاههای شهری جدید در برابر خطر زلزله مطالعه موردی: منطقه شهری اصفهان بزرگ
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.348871.1735چکیده
هدف از انجام این پژوهش، تدوین سناریوهای مؤثر بر ارتقاء تابآوری سکونتگاههای جدید در منطقه شهری اصفهان میباشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی از روشهای اسنادی، پیمایشی و آیندهپژوهی است. بررسیها نشان داده است که بر اساس وضعیتهای احتمالی، تعداد 10040 سناریو برای مطالعه تابآوری سکونتگاههای جدید منطقه شهری اصفهان در برابر خطر زلزله شناساییشده است. از این تعداد سناریو، تعداد 9999 سناریوهای ضعیف، 36 سناریوی با سازگاری بالا یا باورکردنی و 5 سناریوی قوی شناساییشده است. 36 سناریو با سازگاری بالا را با توجه به نزدیکی و ارتباط آنها میتوان به 4 گروه تقسیم کرد که هریک از گروهها شامل چند سناریو میشود که بهرغم تفاوت کم در یک یا چند وضعیت از میان 15 عامل کلیدی، ویژگیهای تقریباً مشترکی دارند. این 4 گروه، نشاندهنده چارچوب کلی وضعیتهای حاکم بر آینده تابآوری سکونتگاههای موردمطالعه میباشند. با توجه به نتایج حاصل از بررسی گروههای مختلف سناریوها در این پژوهش، سناریوی شماره 1 در گروه اول سناریوها، به دلیل داشتن شرایط مطلوب و کامل، بهعنوان سناریوی مطلوب معرفیشده است. همچنین در بین عوامل کلیدی موردمطالعه، عامل عدالت اجتماعی با میانگین 4- و مجموع امتیاز 144- بهعنوان بحرانیترین عامل کلیدی در سناریوهای موردمطالعه، شناختهشده است.