تاثیر گزینش ژن Ppd-D1a و زودسنبلهدهی بر صفات مهم زراعی گندم نان (Triticum aestivum L.)
نویسندگان
1 زراعت و اصلاح نباتات- دانشکده کشاورزی- دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 کرمان عضو هیات علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22103/jab.2020.15770.1227چکیده
هدف: ژنهای کنترلکننده فتوپریود (Ppd) مهمترین گروه ژنی کنترلکننده زودرسی در گندم نان هستند. هدف این پژوهش بررسی این ژنها در ارقام ایرانی و بررسی نقش Ppd-D1a در زودرسی بود. مواد و روشها: زودرسی با استفاده از تلاقی برگشتی از اکسکلیبر به رقمهای کلحیدری، روشن و مهدوی منتقل و نسل BC1F3 ایجاد شد. ژنهای کنترلکننده فتوپریود Ppd-A1، Ppd-B1 و Ppd-D1 در ارقام ایرانی با استفاده از آغازگرهای اختصاصی بررسی شد. با استفاده از آنالیز تفرق بالک مکان ژنی Ppd-D1 در نتاج زودرس سه جمعیت بررسی گردید. با ارزیابی دوساله در مزرعه، تاثیر گزینش برای زودرسی بر صفات مهم زراعی گندم نان بررسی شد. نتایج: ارقام مهدوی، قدس، کلحیدری، سرداری، روشن، کویر، اکسکلیبر و شاهپسند داری ژنهای Ppd-A1b و Ppd-B1b بودند. کلحیدری، سرداری، روشن و کویر آلل Ppd-D1b و مهدوی، قدس، اکسکلیبر و شاهپسند آلل Ppd-D1a را دارا بودند. ارزیابی بالک 10% از زودسنبلهدهترین نتاج نسل BC1F3 جمعیتها نشان داد همه نتاج زودرس دارای ژن Ppd-D1a بودند. زودسنبلهدهی و زودرسی همبستگی مثبت و معنیداری داشتند. با این وجود، تعداد روز تا سنبلهدهی با طول دوره پرشدن دانه همبستگی منفی و معنیداری داشت، که باعث افزایش وزن هزار دانه، تعداد دانه در بوته و عملکرد دانه شد. گزینش برای زودسنبلهدهی باعث افزایش ارتفاع بوته، اندازه برگ، تعداد سنبله در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه و عملکرد دانه و کاهش طول سنبله، طول ریشک و تعداد پنجههای نابارور شد. نتیجه گیری: گزینش به کمک نشانگر و یا تلاقی برگشتی به کمک نشانگر برای ژن Ppd-D1a میتواند باعث زودرسی گندم نان شود. گزینش برای زودسنبلهدهی باعث بهبود این صفت در زمینه ژنتیکی روشن، کلحیدری و مهدوی به ترتیب به مدت 13، 14 و 10 روز شد. در شرایط کرمان، گزینش برای زودرسی باعث بهبود اکثر صفات مهم تاثیرگذار بر عملکرد شد.