فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یادگیری‏ خودتنظیم بر انگیزش آنلاین دانش‌آموزان در محیط‌های یادگیری آنلاین بود. شرکت‌کنندگان شامل 60 نفر از دختران دانش‌آموز پایه نهم متوسطه اول (با میانگین سنی 93/14 و انحراف معیار 60/0) بودند که در سال تحصیلی1401-1400 در منطقه‏ کامفیروز به تحصیل اشتغال داشتند. این افراد با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند.. پس از تعیین تصادفی گروه آزمایش و کنترل، از هر دو گروه پیش‌‏آزمون گرفته ‏شد و پس از آن گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه 90 دقیقه‌ای در جلسات آموزش خودتنظیمی یادگیری شرکت ‏کردند اما گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. آموزش به وسیله نرم ‏افزار خودتنظیمی انجام شد که بر مبنای مدل چرخه‌ای خودتنظیمی زیمرمن ساخته شده بود. پس از اتمام دوره از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته ‏شد. جهت سنجش متغیرها از پرسشنامه یادگیری ‏خودتنظیم آنلاین، ابزار انگیزش و ‏یادگیری آنلاین و خرده ‏مقیاس ارزش ‏درونی پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری استفاده ‏شد. نتایج بررسی پایایی و روایی پرسشنامه‌‏ها که در بررسی مقدماتی و بر روی داده‌‌های 526 دانش‏آموز دختر و پسر مدارس متوسطه منطقه کامفیروز انجام شد، رضایت‌بخش بود. یافته‌های حاصل از تحلیل آماری کواریانس نشان‏ داد که نمرات انگیزش یادگیری آنلاین گروه آزمایشی به طور معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل است. بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه‏ گرفت که آموزش خودتنظیمی با نرم‌افزار و مبتنی بر نظریه خودتنظیمی زیمرمن می‌تواند نقش مهمی در افزایش انگیزش یادگیری ‏آنلاین دانش ‏آموزان ایفا کند.