نقش پارکها در ارتقای شاخصهای اجتماعی - سلامتی شهروندان با تاکید بر عوامل دافعه محیطهای سکونتی و جاذبه فضاهای سبز؛ مطالعه موردی پارکهای منطقهای تبریز
نویسندگان
doi
10.22059/jurbangeo.2023.355510.1797چکیده
فضاهای سبز شهری، از موضوعات اساسی در رقابتپذیری شهری و افزایش زیستپذیری و از ملزومات مهم در تحقق شهر سالم است. با ورود تکنولوژیهای نوین ارتباطی و فضای مجازی، تعاملات اجتماعی شهروندان نیزکاهش یافته است.با گسترش شهرنشینی و افزایش تراکم شهری، انتشار آلودگیها، در سطح شهرها زیاد میشود و این امر سلامت جسمی و روانی شهروندان را بیش از پیش به خطر انداخته است. هدف این مقاله، بررسی عوامل دافعه محیطهای سکونتی و عوامل جاذبه پارکهای منطقهای و همچنین نقش پارکهای منطقهای در ارتقای شاخصهای اجتماعی و سلامت روحی و روانی شهروندان میباشد. روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی میباشد و ماهیت آن کاربردی میباشد. ابزار مطالعه شامل مطالعات اسنادی – کتابخانهای و مطالعات میدانی و تکمیل پرسشنامه میباشد. جامعه آماری تحقیق، پارکهای منطقهای شهر تبریز میباشد. بر این اساس، 5 پارک منطقهای بصورت هدفمند و با در نظر گرفتن توزیع جغرافیایی آنها در شهر تبریز انتخاب شدند و پرسشنامهها از میان مراجعه کنندگان به پارکهای مورد مطالعه تکمیل شدند.پارکهای منطقهای با توجه به داشتن وسایل ورزشی و مسیرهای سلامت و پیادهروی و برخورداری از هوای پاک، تاثیر مثبتی در افزایش شاخصههای سلامت شهروندان دارند. نتایج تحقیق نشان میدهد، بین میزان جاذبههای پارک و میزان استفاده شهروندان از پارکها، رابطه مثبت معنیداری وجود دارد، همچنین در جذب شهروندان به پارکهای منطقهای شهری، نقش عوامل جاذبهای پارکها، بیشتر از عامل دافعه محیطهای سکونتی است. کیفیت مطلوب محیطهای مسکونی، تاثیر زیادی در عوامل دافعه محیطهای سکونتی شهروندان برای استفاده از پارکها دارند.
