تحلیل ساختاری تفسیری هویت حرفه‌ای اعضای هیات علمی در پساکرونا با تأکید بر تدریس: یک مطالعه آمیخته

نویسندگان

1 استادیار، گروه نوآوری آموزشی و درسی، موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22099/jsli.2025.8120
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختاری تفسیری هویت حرفه‌ای اعضای هیئت‌علمی در زمان پساکرونا با تأکید بر تدریس صورت گرفت. این پژوهش با ماهیت عمل­گرایی و رویکرد آمیخته از نوع اکتشافی متوالی انجام شد و داده­های پژوهش طی دو مرحله (کیفی، کمّی) جمع­آوری گردید. در بخش کیفی، نمونه­گیری با استفاده از رویکرد هدفمند از نوع روش صاحب­نظران کلیدی و معیار «اشباع نظری» با 21 نفر از اعضای هیئت‌علمی و خبرگان دانشگاهی مصاحبه بدون ساختار انجام گرفت. تحلیل مصاحبه­ها با استفاده از روش تحلیل مضمون صورت گرفت. در بخش کمّی به‌منظور جمع­آوری داده­ها پرسش‌نامة تدوین‌شده در اختیار گروه کانونی متشکل از 10 نفر از اعضای هیئت‌علمی قرار داده شد. برای تعیین ارتباط بین نشانگرها و دستیابی به الگوی ساختاری - تفسیری آن از روش مدل‌سازی ساختاری ـ تفسیری استفاده شد. یافته­ها حاکی از آن بود که نشانگرهای هویت حرفه­ای اعضای هیئت‌علمی در زمان پساکرونا با تأکید بر تدریس شامل اخلاق حرفه­ای، رغبت و تمایل به یادگیری بیشتر، تغییر در باورها و نگرش نسبت به تدریس، به­روز بودن، همراهی با فراگیران، حرفه­ای‌گرایی مشارکتی، تغییر و تحول در شیوه­های تدریس، حمایت عاطفی و علمی از سایر مدرسان در تدریس آنلاین، خودراهبری در یادگیری، سواد رسانه­ای، شبکه­سازی و همکاری، حضور فعال در رسانه­های جمعی و بهره­گیری از آن‌ها، روابط مربی­گری، بهبود روابط اجتماعی، خودباوری و انعطاف­پذیری بود. نتایج نشان داد استادان با پذیرش تغییرات و بهره­گیری از فرصت­های جدید می­توانند هویت حرفه­ای خود را در مسیر رشد و تطابق با شرایط جهانی تقویت نمایند. در نهایت، ایجاد فضای دوستانه و ارتباطات مثبت بین اعضای هیئت‌علمی منجر به فضایی خواهد شد که دانشجویان و اعضای هیئت‌علمی با همدیگر ارتباطات مثبت و احساس تعلق نسبت به محیط دانشگاه داشته باشند.