شبیهسازی راهکارهای بهبود پرداختهایمالیاتی و کاهش رفتار فرارمالیاتی در چارچوب مدلهای عاملمحور
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده امور اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده امور اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان
4 گروه اقتصاد، دانشکده امور اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jte.2023.358166.1008818چکیده
ماهیت پنهانیبودن پدیده فرار مالیاتی سبب شده است تا محققان و کارشناسان در مسیر مطالعه آن با چالش همیشگی طراحی و اجرایی کردن سیاستها و مشوقهای کاهش رفتار فرار مالیاتی روبهرو باشند. یکی از ابزارهای قدرتمند در زمینه شبیه سازی رفتاری پدیده فرارمالیاتی، مدلهای عامل محور است. مدلهای عامل محور با ایجاد یک محیط آزمایشگاهی مجازی، این امکان را برای محققان فراهم میآورند که تأثیر سیاستهای مختلف را بر رفتار مؤدیان مالیاتی مورد بررسی قرار دهند. در این پژوهش با استفاده از یک مدل عامل محور، رفتار مؤدیان مالیاتی براساس درجه ریسکپذیری آنها مدلسازی شده است؛ بهگونهای که درجه ریسکپذیری افراد در زمینه انجام فرار مالیاتی تحت تأثیر سه مؤلفه بستر اجتماعی، وضعیت نظام حسابرسی-جریمه و میزان بهرهمندی از کالای عمومی قرار داشته است. نتایج حاصل از این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل اجتماعی (جمعیتی)، سیاستی و کارایی دولتها در جهت کاهش رفتار فرار مالیاتی و افزایش میزان مجموع مالیات پرداختی تأکید دارد و خروجیهای شبیهسازی نشاندهنده این مطلب است که از میان دو ترکیب سیاستی حسابرسی-جریمه، حسابرسی بالا و جریمه کم سیاست مناسبتری نسبت بهحسابرسی پایین و جریمه زیاد میباشد و سبب میشود که از نظر آماری، تعداد فرارکنندگان مالیاتی در جامعه، کاهش و میزان مجموع مالیات پرداختی افزایش یابد. همچنین مشخص شده است که دولت برای کاهش رفتار فرار مالیاتی بایستی به کارایی توزیعی و بهمنظور افزایش مجموع مالیات پرداختی، به کارایی تخصیصی توجه بیشتری کند.