بررسی راهکارهای مؤثردر ارتقای مشارکت مردمی در برنامهریزی محلات شهری مطالعه موردی: محلات شهری منطقه 14 تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد یادگار امام خمینی، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر ری، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.355610.1798چکیده
فرآیندی مشارکتی و دموکراتیک توسعه محلّهای از دهةهای گذشته بهعنوان محور برنامههای توسعه پایدار محلات شهری قرار گرفت. در همین راستا هدف پژوهش حاضر بررسی راهکارهای مؤثردر ارتقای مشارکت مردمی در برنامهریزی محلات است. این پژوهش از نوع توصیفی -تحلیلی است. دادهها آن به روش اسنادی و میدانی (پرسشنامه محقق ساخته از ساکنین محلات منطقه) 14 جمعآوریشده است یافتههای تحلیل فریدمن پژوهش نشان میدهد که عواملی چون واگذاری مسئولیت به شهروندان، آگاهی از برنامهها و طرحهای، اعتماد به شهرداری، احساس تعلق مکانی، رضایت از خدمات شهری به ترتیب مهمترین عوامل مؤثردر مشارکت شهروندان در محلات منطقه 14 شهرداری تهران هستند. نتایج تحلیل همبستگی چند متغیره نیز بیانگر همبستگی قوی (ضریب همبستگی 689/0) و مثبت بین متغیرهای مستقل و متغیر وابسته تحقیق (مشارکت محلهای) است. همچنین نتایج تحلیل فضایی مشارکت اجتماعی در محلات منطقه 14 نشان میدهد که محلات دولاب و گذر پایین دولاب به ترتیب مطلوبترین و محلات پرستار و شکوفه نامطلوبترین محلات ازنظر شاخصهای مشارکت اجتماعی در بین محلات منطقه 14 شهرداری تهران دارند.