فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر بهبود کیفیت زندگی به یکی از مهم‌ترین اهداف مدنظر برنامه‌ریزان شهری تبدیل‌شده است. یکی از عرصه‌های جلوه‌گری این مفهوم در روستا- شهرهاست. روند ارتقاء سکونتگاه‌های روستایی به شهر به‌عنوان یکی از سیاست‌های اصلی به‌منظور بهبود کیفیت زندگی در نواحی روستایی، موجب شده است که در دهه‌های گذشته روستاهای بسیاری به شهر ارتقاء یابند. در این مقاله به ارزیابی تطبیقی چند بعدی از مولفه‌های کیفیت زندگی ساکنان محلی با تاکید بر  سیاست ارتقا به شهر در محدوده‌های موردپژوهش پرداخته‌شده است. از آزمون آماری به‌منظور ارزیابی رضایت ساکنان از کیفیت زندگی در دو برهه قبل و بعد از ارتقاء به کار گرفته شد. بررسی آمار توصیفی نشان می‌دهد ارتقاء سکونتگاه نتوانسته است باعث رضایت در شهرهای مصیری و سپیدار شود. درحالی‌که بوستان دارای رضایت نسبی و کوپن در بهترین شرایط بین چهار شهر قرار دارد. بر اساس آزمون میانه دو شهر کوپن و سپیدار در بهترین و بدترین شرایط ازنظر رضایت از عملکرد شهرداری قرار دارند. همچنین با توجه به آزمون کای اسکوئر شهر مصیری و سپیدار قبل از ارتقاء و کوپن و سپیدار بعد از ارتقاء سکونتگاه بهترین و بدترین شرایط را ازنظر ساکنان دارا می‌باشند. از دلایل ضعف در شهرهای مصیری و سپیدار می‌توان به ضعف در عملکرد ارگان‌های شهری در زمینه بهبود شرایط دسترسی، عدم دسترسی مناسب، نبود سیستم حمل‌ونقل مناسب، دسترسی نامناسب به ایستگاه‌های سوخت‌رسان، عدم‌تغییر مطلوب در زمینه‌های گوناگون اقتصادی ازجمله اشتغال و درآمد ساکنان و غیره اشاره کرد..