رابطه ارضای نیازهای اساسی روانشناختی در کلاس و ریسکپذیری تحصیلی: نقش واسطهای یادگیری خودپیرو
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه شیراز
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22099/jsli.2024.7698چکیده
پژوهش حاضر به تعیین نقش واسطهگری یادگیری خودپیرو در رابطه بین ارضای نیازهای اساسی روانشناختی در کلاس و ریسکپذیری تحصیلی پرداخته است. تعداد 413 نفر (193 دختر و 220 پسر) از دانشآموزان پایههای ششم، هفتم و هشتم شهرستان مرودشت (استان فارس) با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای بهعنوان شرکتکنندگان در پژوهش انتخاب شدند و سه مقیاس ارضای نیازهای اساسی روانشناختی در کلاس درس، یادگیری خودپیرو و ریسکپذیری تحصیلی را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که ریسکپذیری تحصیلی دانشآموزان تحتتأثیر ارضای نیازهای اساسی روانشناختی در بعُد ارضای نیاز به ارتباط است و هرچه ارضای این نیاز در بین دانشآموزان بیشتر باشد، قدرت ریسکپذیری تحصیلی آنها نیز افزایش مییابد. یافته دیگر نشان داد که ارضای نیاز به خودپیروی و نیاز به ارتباط، با واسطهگری یادگیری خودپیرو بر ریسکپذیری تحصیلی دانشآموزان اثر غیرمستقیم دارند. بنابراین براساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که ارضای هرچه بیشتر و باکیفیتتر نیازهای اساسی روانشناختی ازجمله نیاز به خودپیروی و نیاز به ارتباط، با ارتقای یادگیری خودپیرو دانشآموزان، موجبات افزایش ریسکپذیری تحصیلی آنها را فراهم میآورد.