رفتار سنجی شهروندان تهرانی برای مشارکت در انجام کشاورزی شهری مطالعه موردی: منطقه 22 شهر تهران
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.343169.1699چکیده
امروزه منابع تأمینکننده غذای بشر توسط عوامل گوناگونی از قبیل کاهش زمینهای قابل کشت و حاصلخیز در مقیاس محلی، وابستگی روزافزون به سوختهای فسیلی برای تولید، فرآوری و حملونقل مواد غذایی در مقیاس جهانی مورد تهدید قرارگرفته است. بازاندیشی در روند تولید به مصرف و خودکفایی در رفع نیازهای شهری ازجمله راهحلهایی است که در قالب نوع جدیدی از کشاورزی بهنام کشاورزی شهری ظهور مییابد. هدف از این مطالعه بررسی مشارکت و عوامل تأثیرگذار بر آن در جهت توسعه کشاورزی شهری در شهر تهران بود. این پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی بود و به روش پیمایشی انجامشده است. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. گروهی از کارشناسان شهرداری تهران و تعدادی از اعضای هیئتعلمی ترویج و آموزش کشاورزی روایی پرسشنامه را تأیید کردند. ضریب پایایی برای بخشهای گوناگون پرسشنامه با انجام آزمون پیشاهنگی محاسبه و مقدار قابلقبول به دست آمد. بر اساس یافتههای تحقیق، میانگین همه متغیرها بهجز هنجار ذهنی بالاتر از حد متوسط میباشد. نتایج همبستگی بین متغیرها حاکی از آن است که بین همه متغیرها با رفتار شهروندان برای انجام کشاورزی شهری رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. از میان متغیرهای بررسیشده، کنترل رفتار ادراکشده دارای بیشترین همبستگی و اثر علی کل، و بعدازآن تمایل دارای بیشترین اثر علی کل بر رفتار شهروندان برای مشارکت در کشاورزی شهری میباشد. با توجه به نتایج تحقیق، پیشنهادهایی کاربردی در راستای ترویج و توسعه کشاورزی شهری در شهر تهران ارائه شد است.