بررسی اثر ستارههای سنگین بر تحول دینامیکی خوشههای باز با به کارگیری دو روش نمونهگیری بهینه و نمونهگیری تصادفی
نویسندگان
1 دانشکده فیزیک، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان
2 دانشکده فیزیک، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان
3 دانشکده فیزیک، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان
doi
10.47176/ijpr.23.2.11605چکیده
ستارههای سنگین از نوع O و B (OB) موجود در خوشههای باز، اثر مهمی بر تحولات دینامیکی این خوشهها دارند. در شبیهسازی خوشههای ستارهای، روش نمونهگیری به کار گرفته شده در تعیین تابع جرم خوشه، بر تعداد و جرم ستارههای سنگین مؤثر است. دو روش «نمونهگیری بهینه» و «نمونهگیری تصادفی» برای تولید ستارههای اولیۀ خوشه پیشنهاد شده است. در روش نمونهگیری تصادفی، تغییر عدد تصادفی جرم سنگینترین ستاره و تعداد ستارههای سنگین را تغییر میدهد که این موضوع بر تحول دینامیکی خوشههای باز جوان اثرگذار است. بررسیهای ما نشان میدهد که اگر طبیعت از روش نمونهگیری تصادفی در تولید ستارهها پیروی کرده باشد، بسته به این که تعداد ستارههای OB در آنها چقدر باشد، مسیر تحولی خوشههای کمجرم با شرایط اولیۀ یکسان میتواند کاملاً متفاوت باشد. این بدان معنی است که در مدلهایی که تعداد ستارههای OB بیشتر است و در نتیجۀ آن بقایای ستارهای بیشتری تشکیل میشوند، خوشه با نرخ سریعتری جرم از دست میدهد و در زمان کوتاهتری منحل میشود. همچنین در این مقاله نشان داده شده است که نگهداشتن بقایای ستارهای در خوشه نقش مهمی در تحول خوشه بازی میکند. در مدلهایی که تعداد ستارههای سنگین بیشتر است، در صورت نگهداشتن بقایای ستارهای در خوشه، سرعت انحلال افزایش مییابد. اگر چه با در نظر گرفتن مدلهای واقعیتر برای این خوشههای جوان و کمجرم، که اکثر بقایای ستارهای بلافاصله بعد از تشکیل از خوشه خارج شوند، تفاوت روند تحولی مدلهای با ستارههای OB-min و OB-max کاهش مییابد.