بررسی تأثیر رشد هوشمند بر کیفیت زندگی مطالعه موردی: منطقه 8 شهرداری مشهد
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.350501.1750چکیده
شهرها زمانی از پویایی بیشتری برخوردار میباشند که رشد و توسعه هوشمندانه شهر، رفاه زندگی بشر را در جهات گوناگون موردتوجه قرار دهد؛ لذا با در نظر گرفتن انسان بهعنوان محورِ توسعه شهری، اهمیت کیفیت زندگی او بیشازپیش خودنمایی میکند. درواقع یکی از اهداف اصلی برنامهریزی شهری، دستیابی به محیط زندگی شهری با کیفیت است که از طریق پیادهسازی شاخصهای رشد هوشمند امکانپذیر است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر رشد هوشمند بر کیفیت زندگی ساکنین منطقه 8 شهرداری مشهد میباشد. روش پژوهش توصیفی _ تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانهای و دادههای پیمایشی (پرسشنامه) است. همچنین با استفاده از فرمول کوکران، نمونه آماری متشکل از 382 نفر از ساکنین منطقه 8 شهر مشهد موردمطالعه قرارگرفته است. دادههای گردآوریشده از طریق آزمون T تک نمونه بررسیشده و جهت تحلیلِ میزان اثرگذاری از ضریب همبستگی اسپیرمن، استفاده گردیده است. برای تصویرسازی و تحلیل بهتر، نتایج پژوهش با استفاده از روش IDW بر روی نقشهها نمایش دادهشده که نتایج بیانگرِ وضعیت مطلوب منطقه 8 به لحاظ شاخصهای رشد هوشمند با میانگین 19/3 و کیفیت زندگی با میانگین 31/3 میباشد. همچنین میان این دو متغیر با ضریب همبستگی 311/0 رابطه معنیداری وجود دارد که بیانگر تأثیر مثبت رشد هوشمند بر کیفیت زندگی است؛ بهعبارتیدیگر، در محلاتی که به لحاظ شاخصهای رشد هوشمند دارای وضعیت مطلوب میباشند، ساکنین رضایت بیشتری از کیفیت زندگی در آن محلات دارند..