مدلسازی ساختاری تأثیر عوامل زمینهای در توسعه حملونقل فعال در دوران اپیدمی کرونا در شهر دورود
نویسندگان
1 گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2023.346968.1725چکیده
چکیده اپیدمی کرونا یکی از مهمترین مسائل روز دنیاست که حملونقل شهری را بهطور قابلتوجهی تغییر داده است و نقاط ضعف روشهای حملونقل فعلی را بیشتر برجسته کرده است. این بحران فرصتی منحصربهفرد برای طراحی مجدد برنامههای حملونقل شهری به شیوهای پایدارتر و مقاومتر را فراهم کرده است. هدف اصلی پژوهش حاضر ارزیابی تأثیر عوامل زمینهای در توسعه حملونقل فعال در دوران اپیدمی کرونا در شهر دورود میباشد. این پژوهش از نوع کاربردی و بر اساس روش توصیفی – تحلیلی میباشد و با ابزار پرسشنامه محقق ساخته تأثیر عوامل زمینهای ازجمله سن و جنس و تحصیلات و... را بر حملونقل فعال در دوران اپیدمی کرونا با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری موردبررسی قرار داده است. جامعه آماری پژوهش شامل 180 نفر از ساکنان شهر دورود میباشد که با استفاده از نرمافزار موردنیاز و با سطح اطمینان 95 درصد محاسبهشده است. تحلیل یافتههای منتج بیانگر آن است که در میان عوامل موثر بر توسعه حملونقل فعال در دوران اپیدمی کرونا عوامل اجتماعی و سلامت با بیشترین بار عاملی مؤثرترین عوامل و در میان عوامل زمینهای موثر بر توسعه حملونقل فعال نیز، سن تأثیرگذارترین و درآمد خانوار کمترین تأثیر را در انتخاب حملونقل فعال در دوران شیوع اپیدمی کرونا داشتهاند. نتایج پایانی نشانگر آن است که عوامل زمینهای در دوران شیوع این اپیدمی در شهر دورود اثر بسیار زیادی بر توسعه حملونقل فعال در این دوران داشته است.
