مطالعه کیفی تغییرات شایستگی اجتماعی دانش آموزان پس از همه گیری کووید-19 (نمونه مورد مطالعه: معلمان شهر مشهد)
نویسندگان
1 گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22099/jsli.2024.7618چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی تغییرات شایستگی اجتماعی دانشآموزان پساز همهگیری کووید-19 براساس دیدگاه معلمان بود. پژوهش در چهارچوب رویکرد کیفی و با استفاده از روش پساپدیدارشناسی انجام شد. جامعه پژوهش تمامی معلمان شهر مشهد بودند. روش نمونهگیری، هدفمند و از نوع نمونه همگون بود. تعداد 20 نفر از جامعه پژوهش در سال تحصیلی 1401-1400 مورد مصاحبه قرار گرفتند که این تعداد براساس اشباع نظری داده، تعیین گردید. برای حصول اطمینان از روایی پژوهش از راهبردهای بررسی بهوسیلة اعضا و بررسی ازطریق اجماع پژوهشگران و بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل محتوای کیفی با روش کریپندورف استفاده گردید. بر مبنای نتایج، معلمان تغییرات شایستگی اجتماعی دانشآموزان را در پنج مضمون «مهارتهای ارتباطی-اجتماعی»، «راهبردهای شناختی»، «مهارتهای رفتاری»، «انگیزش» و «مدیریت هیجانها» مطرح نمودند. شایستگی اجتماعی و مؤلفههای آن متغیری مهم و اساسی در تعلیموتربیت به شمار میآید که انتظار میرود تغییرات آن در دوران پساکرونا مورد توجه قرار گیرد. در پژوهش حاضر این تغییرات در قالب پنج مضمون کلی مطرح گردید. کاربست و توجه به این تغییرات به افزایش آگاهی معلمان و مسئولان مدرسه از تغییرات این سازه مهم در دانشآموزان منجر شده و راه را برای برنامهریزی و طراحی مداخلات مؤثر بر افزایش شایستگیهای اجتماعی دانشآموزان هموارتر خواهد کرد.