فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از فناوری‌های جدید در شهر هوشمند بالأخص در فضاهای شهری روزبه‌روز بیشتر می‌شود؛ بااینکه بیشتر این فناوری‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از پیشرفت در زندگی و روشی برای راحتی زندگی در شهرها موردپذیرش و ستایش قرارگرفته‌اند، بااین‌حال، برخی چنین تصور می‌کنند که فناوری‌ها، اختلالاتی در شهر محل سکونت آن‌ها ایجاد نموده است. بنابراین در پیاده‌سازی شهر هوشمند باید نظرات شهروندان و دغدغه‌های آن‌ها در نظر گرفته شود. پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی با بهره‌گیری از ابزارهای پیمایشی در دستیابی به هدف توسعه دل‌بستگی به مکان‌های شهری، در پی پاسخ به این سؤال است که چه ارتباطی میان دل‌بستگی عاطفی- مکانی که در دو بعد سنتی و فعال مطرح می‌گردد، با پذیرش فناوری‌های هوشمند بالأخص در نمونه موردی پژوهش و جو دارد؟ برای جامعه آماری جمعیت شهر تبریز که برابر ۱۵۹۳۳۷۳ نفر می‌باشد، حجم نمونه از طریق فرمول کوکران برابر 384 نفر به دست آمد. پایایی سؤالات با آلفای کرونباخ برابر 88/0 شد. برای تحلیل از نرم‌افزارهای آماری استفاده‌شده است. یافته‌ها نشان داد ابعاد فناوری‌های نظارتی روزانه، فناوری‌های توانمند ساز، فناوری‌های نظارت بر Covid-19 و دل‌بستگی فعال با ضریب تأثیر 412/0، 385/0، 316/0 و 301/0 بیشترین اثرات را بر دل‌بستگی مکانی با فناوری‌های شهر هوشمند داشته است و کمترین تأثیرگذاری مربوط به دل‌بستگی مکانی سنتی با ارزش 191/0- می‌باشد. در نتیجه هرچقدر کیفیت فناوری‌های نظارتی (سلامتی) و توانمندسازی، فناوری نظارت بر Covid-19 ارتقا داده شود، به همان نسبت نیز میزان دل‌بستگی در شهر تبریز بهبود خواهد یافت.