مقایسه تطبیقی ادراک امنیت زنان در محلات سنتی و جدید، نمونههای مطالعه بافت قدیم و شهرک نیایش در شهر بوشهر
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خلیجفارس، بوشهر، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2022.342934.1697چکیده
در پژوهش حاضر به مقایسه تطبیقی ادراک امنیت زنان در محلات سنتی و جدید پرداختهشده است چرا که به نظر میرسد محلات سنتی به سبب فرسودگی بیشازحد و محلات جدید به سبب غفلت طراحان نسبت به مسائل اجتماعی، نتوانستهاند احساس امنیت را برای زنان تأمین نمایند. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و پیمایش میدانی بوده است. لذا در ابتدا متغیرهای امنیت محیطی از منابع معتبر داخلی و خارجی استخراجشده و سپس بهصورت پرسشنامه در شهرک نیایش و بافت قدیم شهر بوشهر توزیعشدهاند. تعداد پرسشنامهها بر اساس فرمول کوکران 196 عدد بوده است که بهتقریب 200 عدد در نظر گرفتهشده است. در ادامه، دادهها در نرمافزار SPSS واردشده و به کمک مدل تحلیل عاملی و رگرسیون چند متغیره خطی مورد تحلیل قرارگرفتهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد هفت عامل «عدم اغتشاش بصری»، «نظارتپذیری»، «آسایش محیطی»، «کاربری سرزنده»، «رؤیت پذیری»، «کیفیت محیطی» و «رهاشدگی محیط» به ترتیب بیشترین تأثیر را بر ادراک امنیت زنان در محلات شهری دارند. همچنین مقایسه دو محدوده موردمطالعه نشان میدهد اگرچه خصوصیات کالبدی، اقتصادی و اجتماعی شهرک نیایش و بافت قدیم شهر بوشهر کاملاً متفاوت هستند اما درمجموع، هر دو محدوده از نظر وضعیت احساس امنیت زنان از کیفیتی متوسط برخوردار هستند. بررسیهای تفصیلیتر نیز نشان میدهد که ضعف شهرک نیایش در عوامل آسایش محیطی و کاربری سرزنده است و ضعف بافت قدیم در عوامل کیفیت محیطی و اغتشاش بصری است.
