شبیه سازی قیمت مسکن شهر تهران با رویکرد مبتنی بر عامل فضایی
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه الزهراء (س)، ایران، تهران
2 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران
3 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران
4 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران
doi
10.22059/jte.2023.93460چکیده
بخش مسکن همواره نقش مهمی در اقتصاد ایفا کرده است و نوسانات آن اثرات قابل توجهی بر اقتصادهای مختلف داشته است. قبل از بحران مالی 2007، معمولاً از مدلهای استاندارد برای توضیح تغییرات قیمت استفاده میشد. این مدلها فرض میکردند که عوامل منطقی و آگاه هستند و عواملی مانند غیرمنطقی بودن و ناهمگنی افراد را که میتوانند در چنین بحرانهایی نقش داشته باشند، نادیده میگیرند. با این حال، مدلهای عامل محور دیدگاه متفاوتی را ارائه میدهند، اقتصاد را به عنوان یک سیستم پیچیده با عوامل ناهمگن دارای اطلاعات محدود، و در تعامل با یکدیگر میدانند. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی یک مدل مبتنی بر عامل فضایی است که بهطور خاص برای تحلیل بازار مسکن در تهران توسعه یافته است. نتایج شبیه سازی در یک دوره یازده ساله نشان داد که تقاضای رو به رشد خانوارهای جوان با پس انداز محدود برای واحدهای مسکونی زیر 100 متر مربع بهطور قابل توجهی قیمت این واحدهای خاص را افزایش داد و از سایر املاک مسکونی پیشی گرفت. علاوه بر این، یافتهها حاکی از افزایش قابل توجه قیمت مسکن در مناطق مرکزی شهر بود که عمدتاً ناشی از هجوم خانوادههای جوان به این مناطق است که به دنبال فرصتهای سرمایهگذاری هستند.طبقهبندی JEL: R31، C61، C25