آنالیز فیلوژنتیکی ناحیه سیتوکرومB ژنوم میتوکندری چند نژاد بز بومی ایران

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

2 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

3 استادیار، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور،

4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

5 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

doi
10.22103/jab.2020.2521
چکیده

هدف: شناسایی تنوع ژنتیکی نژادهای بز بومی ایران، می­تواند در حفاظت و نگهداری از این نژادها در برنامه­های مدیریتی نقش بسیار مهمی ایفا کند. لذا این پژوهش با هدف بررسی فیلوژنتیکی توالی نوکلئوتیدی ناحیه سیتوکروم b ژنوم میتوکندری چهار نژاد لری، پاکستانی، زابلی و عدنی انجام شد. مواد و روش‎ها: نمونه خون 16 رأس بز، از هر نژاد 4 رأس، جمع­آوری گردید. پس از استخراج DNA، تکثیر قطعه 684 جفت بازی ناحیه سیتوکروم b میتوکندری با آغازگرهای اختصاصی انجام شد و قطعات تکثیر شده پس از خالص­سازی به صورت رفت و برگشت توالی­یابی شدند. با نرم­افزار  DNASpشش هاپلوتیپ و 9 جایگاه چندشکل در توالی­ها تعیین گردید. نتایج: بیشترین تنوع نوکلئوتیدی مربوط به نژاد پاکستانی 35461/0 و کمترین تنوع نوکلئوتیدی مربوط به نژاد زابلی 11199/0 به دست آمد. مقدار dn/ds نمونه­های تاجیمای مورد بررسی 06945/1 برآورد شد که موید روند انتخاب طبیعی این ژن در طول دوره تکامل بود. همچنین نتایج حاصل از آنالیز واریانس مولکولی نشان داد 80 درصد تنوع ژنتیکی داخل جمعیتی و 20 درصد بین جمعیتی بود که نشان دهنده جریان ژنی بالا، مهاجرت در بین جمعیت­های مورد مطالعه و یا تعداد محدود نمونه­های مورد پژوهش می­باشد. نتیجه‏گیری: نتایج آنالیز فیلوژنتیکی نشان داد بزهای نژاد لری و عدنی به همراه Capra hircus در یک گروه و بزهای نژاد پاکستانی و زابلی نیز به صورت مجزا گروه تشکیل دادند که این امر نشان دهنده منشا مشترک این نژادها با توجه به منطقه جغرافیایی محل زندگی آن­ها است.