سنجش و ارزیابی پروژههای بازآفرینی فرهنگی - اجتماعی فضاهای عمومی با رویکرد ارتقای کیفیت محیطی و هویت محلهای مطالعه موردی: پیادهگذرهای تاریخی شهر کاشان
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2022.339760.1667چکیده
عدم وجود سازوکار ارزیابی در نظام برنامهریزی باعث شده است که پس از اجرای طرحها و پروژههای بازآفرینی بافتهای فرهنگی- تاریخی کهن تلاشی برای ارزیابی این قبیل برنامهها انجام نشود و پیامدهای این طرحها مورد غفلت و فراموشی قرار گیرند. هدف پژوهش حاضر سنجش و ارزیابی پروژه بازآفرینی فرهنگی - اجتماعی فضاهای عمومی با رویکرد ارتقای کیفیت محیطی و هویت محلهایی در پیادهگذرهای تاریخی شهر کاشان میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و پیمایشی میباشد و برای تحلیل دادهها از معادلات ساختاری و آزمون تی تک نمونهای استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون تی تک نمونهای پژوهش نشان داد که وضعیت شاخصهای اصالت محله، احساس تعلق و زیباشناختی در محدوده مورد مطالعه در حالت نامطلوب و پایینتر از سطح متوسط کیفیت قرار گرفتهاند و ارزیابی هر یک از شاخصهای تعاملات اجتماعی، زیست پذیری و امنیتی محلات نشان داد که شاخصها در حالتی نیمه مطلوب قرار دارند. همچنین نتایج مدل عاملی مرتبه دوم نشان داد که اهمیت دادن به شاخص بازآفرینی در محلات موردمطالعه باعث بالا رفتن شاخص امنیتی به میزان 98/0، شاخص احساس تعلق به میزان 94/0، شاخص زیست پذیری به میزان 74/0، شاخص اصالت محله به میزان 49/0، شاخص تعاملات اجتماعی به میزان 44/0 و شاخص زیباشناختی به میزان 34/0 میگردد؛ بنابراین امروزه اهمیت تک بُعدی به پروژههای بازآفرینی شهری در محلات نمیتواند بهتنهایی به موفقیت در فضاهای شهری منجر شود و همواره باید به ساختاری منسجم، پیوسته و مطلوب از تمام ابعاد کالبدی- بصری، عملکردی، ادراکی، معنایی و محیطی توجه گردد و نیازهای شهروندان در اولویت قرار بگیرد.