الگویابی حکمروایی شایسته شهری در ابعاد فضایی- سیاسی کلانشهر تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیای سیاسی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2022.345253.1715چکیده
رشد شهرنشینی در تهران یک پدیدة سیاسی- فضایی است که میبایست با توجه به هدف برای ارائه الگوی مناسب حکمروایی شایسته شهری در بعد فضایی- سیاسی شهر، الگویی مناسب در نظر گرفته شود. با توجه به شاخصههای حکمروایی شایسته شهری، عدالت و مشارکت میتواند بهعنوان عواملی بنیادین در جهت پیشرفت و عدالت فضای شهری حرکت نماید. روش پژوهش جهت پاسخ به پرسش اصلی تحقیق، روش آمیخته (کمی– کیفی) میباشد. جمعآوری اطلاعات با استفاده از روش ترکیبی (کتابخانهای و میدانی) انجام میپذیرد. برای تحلیل دادههای پژوهش از نرمافزار SPSS استفاده خواهد شد. همچنین برای الگویابی حکمروایی شهری از پرسشنامه که توسط متخصصان حوزه شهری تکمیلشده است، بهره گرفته شد. این دادهها با استفاده از طیف لیکرت ارزشگذاری و درنهایت؛ با استفاده از آزمونهای آماری T تک نمونهای و روش تحلیل عاملی انجام گرفت. نتایج گویای آن است که از میان شاخصها، عدالت، برابری و مشارکت در شهر تهران نسبت به سایر شاخصها وضعیت بهتری را نشان میدهد و شاخصهای شفافیت، قانون محوری و پاسخگویی از دید متخصصان کمتر از حد متوسط ارزیابی شدهاند. ازاینجهت دارای وضعیت خوبی نمیباشند. درنهایت الگوی حکمروایی شایسته شهری میتواند نظریهای جدید در پاسخگویی به انتظارات و مسئولیتهای جدید باشد و یک سند مدیریتی مناسب برای مسئولان باشد که به کمک آن بتوانند به توسعه پایدار شهری دست یابند.
