تحلیل و آیندهپژوهی اثرات توسعه شهر جدید عالیشهر بر سکونتگاههای پیرامونی
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2021.332014.1594چکیده
هدف از این تحقیق تحلیل اثرات شهر جدید عالیشهر بر سکونتگاههای پیرامون و آیندهپژوهی این اثرات است تا از منظر سناریوهای مختلف آیندههای مختلف آن ترسیم شود. در این پژوهش برای شناسایی عوامل کلیدی بعد از دو مرحله غربالگری در نهایت 54 متغیر در قالب هشت شاخص شناسایی شدند و از روش آیندهپژوهی در قالب تحلیل میک مک و سناریونویسی بهره گرفته شد. برای این تحقیق از نظرات گروه دلفی و به شیوه نمونهگیری گلوله برفی استفاده شد. با توجه به یافتههای این تحقیق، نه عامل کلیدی مهم شامل تغییرات کاربریهای تجاری و مسکونی؛ طرح هادی روستاهای پیرامونی شهر جدید؛ شبکه معابر سکونتگاههای پیرامونی؛ تغییرات در عمران و آبادی نواحی پیرامون؛ شهرگرائی روستائیان؛ راههای ارتباطی سکونتگاههای پیرامونی؛ گسترش کالبدی شهر جدید به سمت شهرهای اطراف؛ دسترسی سکونتگاههای پیرامونی به وسایل ارتباطی و مخابراتی و موقعیت قرارگیری روستا نسبت به جاده شناسایی شدند. طبق نتایج بهدستآمده از سناریو ویزارد شش سناریوی موافق و همسان پیش روی اثرات شهر جدید عالیشهر بر نواحی پیراشهری وجود دارد. یافتههای حاصل از این پژوهش به سیاستگذاران، برنامهریزان و مدیران منطقهای این امکان را میدهد تا درک بهتری از شرایط آینده داشته باشند تا قادر باشند شرایط مطلوبتر و معقولتری از توسعه شهری را با حفظ جنبههای زندگی نواحی پیراشهری در آینده ترسیم و در خصوص آن تصمیمگیری کنند، این موجب نزدیک شدن شرایط پایداری در شرایط فعلی با امکان دستیابی به پایداری در آینده میشود.
