تصمیمگیری بهینه برای توسعه کشت و صنایع تکمیلی گل محمدی استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران .
2 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزه، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30490/aead.2024.365163.1586چکیده
با توجه به نیاز بسیار کم گل محمدی به آب و سازگاری با منطقه رویش این گل و همچنین، تناسب زیاد اراضی و دانش فنی کشاورزان برای کشت آن در استان آذربایجان شرقی، بهمنظور افزایش اشتغال و بهبود درآمد گروه بزرگی از خانوارهای روستایی، مطالعه عمیق با هدف شناسایی، تحلیل و اولویتبندی راهبردهای کسبوکار برای توسعه کشت گل محمدی و صنایع تکمیلی آن در این استان ضروری است. بررسی ادبیات پژوهشهای مرتبط نشان داد که تاکنون، در مطالعهای مشابه به روش تاپسیس (TOPSIS)، تحلیل راهبردهای توسعه کسبوکار کشت و صنایع تکمیلی گل محمدی در این استان صورت نگرفته است. از اینرو، بدین منظور، پس از تلفیق معیارهای حاصل از مطالعه دلفی به عنوان نقاط قوت، نقاط ضعف، فرصتها و تهدیدهای توسعه کسب وکار کشت گل محمدی و صنایع تکمیلی آن در استان آذربایجان شرقی برای تدوین راهبردهای بازاریابی بر مبنای ماتریس آنسوف و پس از تأیید روایی صوری آن با دادن امتیاز برای مقایسه هر کدام از گزینههای راهبردی در شرایط آن معیارها در قالب طیف لیکرت از یک تا نُه (1 تا 9) در پرسشنامه محققساخته، دادهها در سال 1402 از تمام کارشناسان خبره جمعآوریی و همچنین، پس از تأیید پایایی آن به روش آنتروپی با بهرهگیری از شیوه تاپسیس در محیط نرمافزار اکسل (Excel) مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، راهبردهای بازاریابی بلندپروازانه و متنوعسازی، به ترتیب، رتبههای اول و دوم در توسعه کسب وکار کشت گل محمدی و همچنین، راهبردهای بازاریابی متوازن و جسورانه، به ترتیب، رتبههای اول و دوم در توسعه کسب وکار صنایع تکمیلی آن شناخته شدند، که نشان از وجود تعارض در راهبردهای توسعه کسب وکار کشت گل محمدی و صنایع تکمیلی آن در استان دارد. بر این اساس، اجرای راهبردهای بازاریابی توسعه کشت گل محمدی قبل از بهبود وضعیت اقتصادی صنایع تکمیلی آن در استان امکانپذیر نخواهد بود. از اینرو، روند توسعه کشت گل محمدی در استان همزمان با رفع مشکلات اقتصادی و اولویتدهی به صنایع آن در حمایتهای مالی استانی دولت از جمله ارائه تسهیلات بانکی کمبهره، کاهش مالیات بر درآمد و تخصیص ارز دولتی در واردات دستگاههای مورد نیاز و همچنین، در مرحله گذار از بحران اقتصادی کشور نیز تولید فرآوردههای جدید مورد پسند بازارهای فعلی توسط صنایع تکمیلی گل محمدی استان و همچنین، به منظور رفع تعارض در این صنعت، واگذاری توسعه آن به یک متولی حرفهای در وزارت جهاد کشاورزی بهعنوان پیشنهادهای پژوهش حاضر مطرح شدهاند.
