بررسی رابطه محیط حامی خودمختاری و هیجانهای پیشرفت مثبت دانشجویان هنر در دوران همهگیری بیماری کووید-19: نقش واسطهای اهداف پیشرفت
نویسندگان
1 گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22099/jsli.2024.7399چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان محیط حامی خودمختاری و هیجانهای پیشرفت مثبت در دانشجویان رشته هنر با نقش واسطهای اهداف پیشرفت انجام شد. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی رشتههای هنر در دانشگاه هنر نیشابور و دانشکده هنر دانشگاه آزاد اسلامی مشهد بودند. جهت جمعآوری دادهها، تعداد 300 نفر از دانشجویان به شیوه در دسترس به عنوان اعضای نمونه انتخاب شده و به صورت داوطلبانه به پرسشنامههای آنلاین محیط حامی خودمختاری (Assor et al., 2002 & Assor, 2012)، اهداف پیشرفت (Midgley et al., 2000) و هیجانهای پیشرفت (Pekrun et al., 2002) پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و روش مدلیابی معادلات ساختاری بهره گرفته شد. نتایج حاصل از یافتهها نشان داد که محیط حامی خودمختاری به صورت مستقیم و نیز به واسطه اهداف پیشرفت، پیشبینیکننده هیجانهای پیشرفت مثبت دانشجویان رشته هنر است. بدین معنا که محیط حامی خودمختاری هم به صورت مستقیم و هم با بالا بردن اهداف تسلطی و عملکردی-گرایشی و کاهش اهداف عملکردی- اجتنابی، احتمال تجربه هیجانهای مثبت را تقویت می-کند. بنابراین جهت ایجاد هیجانهای پیشرفت مثبت در دانشجویان هنر، لزوم حمایت از خودمختاری در محیطهای آموزشی آنلاین با توجه به نقشی که در اهداف پیشرفت سازگارانه دارند احساس می شود.