محتوای سولفورافان و بیان ژنهای CYP79F1 و میروزیناز در گیاهچههای تیمار شده ازمک با غلظتهای مختلف اکسید روی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری، گروه فیزیولوژی گیاهی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 گروه بیوتکنولوژی-پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی- دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، - کرمان،
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران.
doi
10.22103/jab.2019.2474چکیده
هدف: سولفورافان یک ایزوتیوسیانات مشتق شده از گلوکوزینولات گلوکورافانین تحت هیدرولیز آنزیمی میروزیناز میباشد که اثرات درمانی متعددی دارد. این گلوکوزینولات به فراونی در گیاه ازمک از خانواده براسیکاسه یافت میشود. مواد و روشها: در این تحقیق، تولید سولفورافان، بیان ژن CYP79F1 (یکی از آنزیمهای کلیدی در بیوسنتز گلوکورافانین) و بیان ژن میروزیناز در گیاهچههای ازمکتیمار شده با غلظتهای مختلف (صفر (به عنوان شاهد)، 25، ، 100، ، 500 و 1000 mg/L ) اکسید روی بررسی شد. نتایج: نتایج نشان داد که محتوای سولفورافان گیاهچههای تیمار شده بصورت معنیداری نسبت به شاهد افزایش (در غلظتهای بالاتر از 100 mg/L) یافته است. بر اساس نتایج حاصله، بیان ژن CYP79F1 با افزایش غلظت اکسید روی در محیط به صورت خطی کاهش نشان داد و این کاهش در حضور بالاترین غلظت، در سطح 5 درصد نسبت به نمونه شاهد معنیدار میباشد. در مقابل، بیان ژن آنزیم میروزیناز با افزایش غلظت اکسید روی در محیط به صورت گرادیان افزایش نشان داد و این افزایش در حضور غلظتهای بالاتر از mg/L 500 نسبت به نمونه شاهد معنیدار بود. نتیجهگیری: بر اساس نتایج، چنین بنظر میرسد که افزایش تولید سولفورافان در گیاهچههای تحت تیمار، بیشتر به دلیل افزایش بیان و در نتیجه تولید بیشتر آنزیم میروزیناز بوده است.