تجزیه و تحلیل ژنتیکی و فیلوژنتیکی بخشی از ژنوم میتوکندری در گاومیش‌های خوزستان

نویسندگان

1 موسسه تحقیقات علوم دام کشور

2 فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهبهان، بهبهان، ایران

3 موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. کرج. ایران.

4 گروه علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهبهان، بهبهان، ایران

doi
10.22103/jab.2019.2480
چکیده

هدف: مطالعه مولکولی ساختار ژنتیکی گاومیش برای شناخت دقیق‌تر خاستگاه این حیوان می‌تواند موثر باشد. در بین نشانگرهای مولکولی، توالی‌یابی ژنوم میتوکندری یکی از بهترین و رایج‌ترین روش‌ها برای طبقه‌بندی ژنتیکی جمعیت‌ها و گونه‌های نزدیک به هم، بررسی امکان اشتقاق گونه‌های مختلف از یک جد مشترک، مطالعه رابطه فیلوژنی هر موجود با سایر گونه‌ها و نژادها و دستیابی به راهکارهایی برای حفظ ذخایر ژنتیکی می‌باشد. هدف از این تحقیق تعیین توالی نواحی 12s rRNA و 16s rRNA ژنوم میتوکندری گاومیش خوزستان و تجزیه و تحلیل ژنتیکی و فیلوژنتیکی بخشی از آن بود. مواد و روش‌ها: برای انجام این تحقیق تعداد 30 عدد نمونه خون از هر دو جنس از گاومیش‌های غیرخویشاوند جمع‌آوری شد. پس از استخراج DNA از آن‌ها، ناحیه مورد نظر توسط پرایمرهای اختصاصی با تکنیک PCR تکثیر و پس از خالص‌سازی توالی‌یابی شدند. نتایج: نتایج حاصل از هم‌ردیف کردن توالی‌های نواحی 12srRNA و 16srRNA گاومیش خوزستان نشان داد که هیچگونه جهشی در جمعیت مذکور وجود ندارد که این امر بیانگر سطح تنوع پایین در جمعیت گاومیش خوزستان می‌باشد. براساس این تحقیق، نواحی 12srRNA و 16srRNA ناحیه کد کننده می‌باشد و میزان جهش و تنوع در آن پایین است. نتایج آزمون فیلوژنتیکی با استفاده از UPGMA برای هر دو جایگاه نشان داد که گاومیش‌های ایران با گاومیش‌های هندی و ایتالیایی در یک خوشه و نزدیک به هم می‌باشند. نتیجه‌گیری: توالی حاصل از این مناطق برای اولین بار در بانک ژن با کد دسترسی MG650115 ثبت شد و با اضافه شدن نام گاومیش خوزستان در بانک جهانی ژن، این نژاد به انجمن‌های بین‌المللی معرفی شد.