جریان توده در مدل‌های uLCDM و XCDM و تنش‌های ثابت هابل سیگما-8

نویسندگان

1 دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

2 دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

doi
10.47176/ijpr.23.1.31667
چکیده

مدل استاندارد کیهان شناسی LCDM بسیاری از مشاهدات کیهانی مانند طیفِ توان تابش زمینۀ کیهانی و ساختارهای بزرگ مقیاس را به خوبی توصیف کرده است. اما مشکلاتی نظیر تنش در پارامترهای کیهان‎شناسی، علاوه بر مسائل بنیادی فیزیک ماده وانرژی تاریک باعث شده است که مدل‌هایی به عنوانِ  جایگزین‌های مدل استاندارد پیشنهاد شوند. یکی ازاین مشاهدات، تنش جریان توده است. در مدل استاندارد انتظار داریم که سرعت‌ خاصه‌‌ای که از ساختارها رصد می‌کنیم با افزایش انتقال به سرخ کاهش یابد، اما در بسیاری از موارد سرعت‌خاصۀ‌ مشاهده شده رفتارِ کاهشی نداشته اند.  در این مقاله،  با استفاده از نظریۀ اختلال خطی، جریان توده و پارامتر  fsigma_8 را در مدل های جایگزین uLCDM و XCDM به دست آوردیم و آنها را با داده‌های رصدی مقایسه کردیم.  مدل uLCDM جریان  تودۀ بیشتتری را  پیش بینی می‌کند ولی نتوانسته مشکل تنش  sigma_8 ررا حل کند. از سوی دیگر مدل بازسازی پارامتر هابل ، سرعت تودۀ کمتری را نسبت به  مدل استاندارد پیش‌بینی می‌کند اما تنش sigma_8 در این مدل بهبود یافته است.