تأثیرات بهینه‌‌‌‌سازی مصرف آب بر توسعۀ گردشگری پایدار

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گردشگری پردیس بین‏المللی قشم دانشگاه تهران، ایران

2 مدرس دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/ije.2024.369521.1780
چکیده

آب یک عنصر مهم برای حفاظت از اکوسیستم است. به‌تازگی آگاهی نسبت به ارزش این منبع از دست رفته است که نیاز به اقدام علمی و عملی برای ترغیب ظهور نگرش جدید در مورد آب دارد. گردشگری به منابع آبی پتانسیل زیادی می‏دهد، زیرا توسعۀ چنین منابع جذابی را تسهیل می‏کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بهینه‏‏‏‏سازی مصرف آب بر توسعۀ گردشگری پایدار بود. روش تحقیق از نظر ماهیت کاربردی؛ و از نظر روش اجرا توصیفی‌ـ همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل 80 نفر از مدیران هتل‏های پنج‌ستاره و چهار‌ستارۀ مناطق جنوب ایران (کیش، قشم و بندرعبارس) بود. با توجه به محدود بودن تعداد جامعۀ آماری با استفاده از سرشماری کل اعضای جامعۀ آماری انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامۀ بهینه‏سازی مصرف آب جمالی و زمانی (1394)، پرسشنامۀ توسعۀ گردشگری پایدار کاترل و همکاران (2013) و پرسشنامۀ آگاهی زیست‌محیطی خان و همکاران (2022) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به تأیید خبرگان سازمانی رسیده و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ بیشتر از 7/0 به دست آمد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‏ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) در نرم‌افزار Smart PLS استفاده شد. یافته‏ها نشان داد بهینه‏‏‏‏سازی مصرف آب بر توسعۀ گردشگری پایدار و مؤلفه‏های آن (بعد محیطی، بعد اقتصادی، بعد اجتماعی‌ـ فرهنگی و بعد سازمانی) تأثیر معنادار دارد (P<0.05). همچنین، بهینه‏‏‏‏سازی مصرف آب بر آگاهی زیست‌محیطی تأثیر معنادار دارد (P<0.05).