شبیهسازی فرایند و ارزیابی زمانیـ مکانی توزیع آب سطحی به واحدهای کشاورزی در دشت آبشار اصفهان
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکدۀ فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 گروه مهندسی آب، دانشکدۀ فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشکدۀ فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
4 گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
doi
10.22059/ije.2024.368053.1771چکیده
در این تحقیق ارزیابی عملکرد سامانۀ بهرهبرداری توزیع آب سطحی در شبکۀ آبیاری آبشار اصفهان مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای این منظور، دو کانال اصلی راست و چپ و ده کانال درجۀ 2 این شبکه در قالب یک شبکۀ کانالهای آبیاری بههمپیوسته در مدل شبیهساز انتگرالیـ تأخیری در محیط MATLAB توسعه داده شد. شبیهسازی فرایند توزیع آب سطحی بین آبگیرهای واقع در کانالهای اصلی و فرعی برای یک فصل آبیاری؛ منطبق بر اطلاعات سال آبی 1400ـ 1401 و به تفکیک پنج سناریوی غالب بهرهبرداری، صورت گرفت. فرایند ارزیابی عملکرد توزیع آب سطحی شامل بهکارگیری شاخص ارزیابی عملکرد کفایت توزیع آب به تفکیک هر آبگیر، منطقه و کل کانال است. همچنین دادههای شبیهسازیشده به منظور تحلیل مکانی توزیع آب سطحی در کل شبکه، وارد نرمافزار GIS شد و نقشههای پراکندگی میانگین شاخص کفایت برای هر سناریوی بهرهبرداری استخراج و تحلیل شد. نتایج شبیهسازی بیانگر روند غالباً کاهشی کفایت تحویل آب از آبگیرهای بالادست تا پاییندست در کانالهای اصلی و فرعی بود، به نحوی که میانگین شاخص کفایت توزیع آب سطحی بهترتیب از سناریوی اول، پرآبی، تا سناریوی پنجم، کمآبی شدید، در دامنۀ تغییرات 98ـ 100؛ 90ـ 100؛ 84ـ 97؛ 81ـ 96؛ 69ـ 93 درصد در آبگیرهای بالادست و 80ـ 85؛ 65ـ 70؛ 41ـ 45؛ 30ـ 34 و 20ـ 28 درصد در آبگیرهای پاییندست قرار گرفته است. نتایج بهدستآمده ضعف سامانۀ بهرهبرداری موجود را در توزیع کافی آب آبیاری در طول کانالهای اصلی و فرعی بهخصوص در سناریوهای بهرهبرداری کمآبی نشان داده است. همچنین نقشههای پهنهبندی مکانی بهدستآمده الگوی مشخصی از ناکارآمدی توزیع کافی آب سطحی در سطح شبکه ارائه کرده و مناطق آسیبپذیر شبکه را مشخص کرده است.