تحلیل و بررسی مفهوم حریم خصوصی و تاثیر آن بر سلامت اجتماعی از منظر فقه امامیه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی-تهران-ایران

2 دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی- تهران- ایران ، emremam@uc.ac.ir

3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی-تهران-ایران استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی-تهران-ایران استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی-تهران-ایران استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی-تهران-ایران

doi
چکیده

حفظ حریم خصوصی از حقوق اساسی بشر محسوب می‌گردد که  و به یکی از دغدغه‌های زندگی بشر تبدیل‌شده است. نظر به در دسترس قرار گرفتن اینترنت و فضای مجازی در جوامع و ملت ها و گسترش روز افزون شبکه های اجتماعی شاهد آن هستیم که این حریم به بهانه‌های مختلف و با مصادیق گوناگون مورد نقض و تعرض قرار می‌گیرد. در این پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی گردآوری و تنظیم شده است، درصدد برآمدیم تا نقض حریم خصوصی اشخاص را ازنظر مبانی فقهی موردبررسی و واکاوی قرار داده که در بررسی فقهی مسئله حق بر حریم خصوصی (شخصی) پی می‌بریم که ابعاد آن در اسلام، آیات و روایات و قواعد فقهی متعددی بسیار موردتوجه و تأکید قرارگرفته است. به‌طوری‌که مبانی ممنوعیت نقض حریم خصوصی را علاوه بر آیات و روایات می‌توان در قاعده تسلیط، قاعده صحت و اصل اباحه، اصل احترام به حریم و حرمت مؤمن، اصل توجه به کرامت انسانی و لزوم عمومیت اذن در روابط اجتماعی دریافت نمود که در این مقاله مبانی فقهی حق بر حریم خصوصی و ارتباط آن با سلامت اجتماعی را مورد بررسی قرار می دهیم.