تبیین نقش سازمانهای غیردولتی در افزایش تابآوری اجتماعی در برابر پاندمی کرونا (مطالعة موردی: شهر تبریز)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22059/jurbangeo.2021.322716.1510چکیده
سازمانهای غیردولتی میتوانند نقش اساسی در ارائة خدمات دستاول به جوامع در کاهش اثرات و آسیبپذیری در برابر بحرانها ایفا کنند؛ بنابراین در پژوهش حاضر به بررسی نقش سازمانهای غیردولتی در افزایش تابآوری اجتماعی در برابر پاندمی کرونا پرداخته شده است. پژوهش حاضر کیفی و توصیفی- تحلیلی است. برای جمعآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانهای و مقالات استفاده شده و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه است. برای تجزیه و تحلیل نیز از تکنیک دلفی فازی و روش معادلات ساختاری بهره گرفته شده است. در مرحلة اول دلفی از 26 مؤلفه، 22 مؤلفه بالاتر از 7/0 بهدست آمده است و در مرحلة دوم نیز همه مؤلفههای بررسیشده تأیید شده است. نتایج نشان میدهد متغیرهای مستقل پژوهش حاضر مشارکت، پیشگیری، توانمندسازی و حمایتطلبی بهترتیب بر متغیر مستقل پژوهش (تابآوری)، تأثیر مثبت و معناداری داشته است، یافتههای پژوهش نیز حاکی از آن است که در افزایش تابآوری اجتماعی در بحران کرونا شاخص پشتیبانی مالی و خدماتی برای ممانعت از گسترش و واگیری ویروس و تسهیلگری شفافیت در اطلاعرسانی از آخرین وضعیت و موارد مربوط به کرونا و رایزنی با بانکها و مؤسسات مالی و اعتباری برای توجه بیشتر آنها به اقشار آسیبپذیر بیشترین اثرگذاری را داشته است.
