تعیین ترکییب بهینه ی گونه های (مدهای) حمل و نقل شهری
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، ایران
3 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، ایران،
doi
10.22059/jte.2022.321390.1008451چکیده
عملکرد مطلوب روشهای مختلف حمل ونقل شهری یک موضوع حیاتی برای جابهجایی شهروندان است. هر یک از این روشها به دلیل ویژگی های خاص از اولویتبندی متفاوتی برخوردار است و لازم است بهکارگیری و توسعه آنها متناسب با خصوصیات این روشها و شرایط شهر صورت گیرد. در مقاله ی حاضر مسئله، تخصیص مدهای مختلف حمل ونقل شهری به تقاضاهای موجود از هر مبدأ به هر مقصد میباشد، به گونه ای که کمترین هزینهی اجتماعی به سیستم تحمیل شود. هدف از انجام این تحقیق، تعیین ترکیب بهینهای از سیستم حمل ونقل شهری با در نظر گرفتن سطح مناسبی از راحتی در شهر اصفهان است. نتایج حاکی از آن است که در حالت های مختلف ترکیب هزینه و راحتی، مدل تخصیص های متفاوتی را ارائه می دهد. تمامی این ترکیبها که نقاط پارتو میباشند بهینه هستند که با توجه به نظر سیاستگذار، هریک از این نقاط میتواند جهت اجرای سیاستهای حمل ونقل انتخاب شود. دادههای استفاده شده در این پژوهش بر اساس دادههای مبدأ- مقصد اخذ شده از معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری اصفهان بین 189 محدوده ترافیکی بوده و بهمنظور تسهیل در تخصیص مدهای بهینه به دادههای مبدأ - مقصد با تجمیع نواحی همگن بین نواحی تجمیعی 44 گانه تقلیل یافته است. مدل مورد استفاده در این پژوهش یک مدل برنامهریزی خطی دو هدفه میباشد. در این پژوهش از نرم افزار گمز جهت مدلسازی، از نرمافزار ArcGIS بهمنظور داده-کاوی و از نرمافزارهای Excel و SPSS جهت تحلیل نتایج استفاده شده است.طبقه بندی R42, P25,C61:JEL