بررسی اثربخشی دارودرمانی بر کاهش علائم کمبود توجه در کودکان مبتلا به ADHD
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استاد گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی، کاشان، ایران.
3 دانشیار، گروه روان شناسی سلامت، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش، بررسی اثربخشی دارودرمانی بر کاهش علائم کمبود توجه در کودکان مبتلابه ADHD بود.مواد و روش ها: روش پژوهش، نیمه آزمایشی بهصورت طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ زمانی، مقطعی بود. جامعه آماری موردمطالعه در این پژوهش کودکان پسر 12-7 ساله مبتلابه اختلال بیش فعالی/کاهش توجه شهر قم بودند که در نیمسال اول سال تحصیلی 1401-1400 که به مراکز اختلالات یادگیری و مراکز روانپزشکی مراجعه کرده بودند. در این پژوهش کودکان بهطور تصادفی در 2 گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. تمام نمونهها پس از مصاحبه روانپزشک با خود کودک و خانواده او و اخذ رضایتنامه کتبی وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه بالینی بر اساس ملاکهای تشخیصی برگرفته از DSM-5 و پرسشنامه علائم مرضی کودکان از ابزارهای غربالگری رایج برای اختلالهای روانپزشکی بود برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چند متغیری برای آزمون فرضیهها و کنترل اثر پیشآزمون مورداستفاده قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که دارودرمانی بر کاهش علائم کمبود توجه در کودکان مبتلابه ADHD با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد و با 95 درصد اطمینان کمبود توجه در کودکان مبتلابه ADHD گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود داشته است.نتیجه گیری: لذا میتوان گفت که درمانگران باید با توجه به حیطه تخصصی خود، الگوهای درمانی متناسب با مشکلات مورد مواجهه را، علمیتر انتخاب و اجرا کنند و به نتایج بهتر و قابلاطمینانتری دست یابند.