فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دال زدن به عنوان یکی از روش‌های درمانی پرکاربرد در بازتوانی شناخته شده‌است. که، تحت تاثیر عامل‌های مختلفی قرار می‌گیرد. هدف در این مطالعه، بررسی اثر تغییر موقعیت و ارتفاع صندلی (به‌ترتیب، فاصله‌ی افقی و عمودی صندلی تا پدال) در محدوده‌ی محل‌های ممکنه‌ی پدال زدن (محدوده‌ی ارتفاع صندلی: 49-80% طول پا) بر دامنه‌ی حرکتی مفصل‌ها و سرعت انقباض عضله‌های اندام تحتانی است. بدین‌منظور، از مدل اسکلتی-عضلانی ارایه شده در نرم‌افزار انی‌بادی استفاده شد. شرایط پدال زدن در دوچرخه‌ی ثابت در مدل فراهم شد (طول بازوی پدال و نرخ پدال زدن به‌ترتیب، cm 17.5 و rpm 80). نتایج نشان داد که محدوده‌ی حرکتی مفصل‌های مچ پا، زانو و ران به‌ترتیب 11.08-37.54 (انحراف معیار: 0.03-1.86)، 69.61-80.58 (انحراف معیار: 4.02-9.76) و 42.89-46.13 (انحراف معیار: 0.07-2.89) است. اثر تغییر ارتفاع صندلی بر محدوده‌ی حرکتی مفصل مچ پا> زانو>ران و اثر تغییر موقعیت صندلی بر محدوده‌ی حرکتی مفصل زانو>ران>مچ پا است. با افزایش ارتفاع صندلی، محدوده‌ی حرکتی مفصل‌های مچ پا و زانو به طور قابل توجهی افزایش یافتند. همبستگی مثبت بین تغییر زاویه‌ی مفصل‌های مچ پا-زانو، مچ پا-ران و زانو-ران هماهنگی و همکاری مفصل‌ها در طول سیکل پدال زدن را نشان داد. سرعت انقباض عضله‌های اندام تحتانی تحت تاثیر تغییر محل صندلی قرار می‌گیرند. به ویژه عضله‌های گروه مچ پا، زانو و دومفصلی با تغییر محل صندلی در محل‌های ممکنه، در بازه‌ی بزرگی تغییر می‌کنند.