ارتقاء عملکرد شبکههای سیار متحمل تأخیر با اولویتبندی بستههای بافرشده
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر - دانشگاه شیراز
2 دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر - دانشگاه شیراز
3 دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر - دانشگاه شیراز
doi
چکیده
پروتکلهای متداول مسیریابی شبکه توانایی پشتیبانی از شبکههای سیار منقطع را ندارد، چراکه بهدلیل پایینبودن چگالی گرهها، متحرکبودن آنها و اتصالات ناپایدار رادیویی در بیشتر زمانها، مسیری میان گرههای مبدأ و مقصد وجود ندارد. شبکههای متحمل تأخیر (DTN) سازوکاری است که با تحملپذیری تأخیرهای طولانی، امکان برقراری ارتباطات در شبکههای سیار منقطع را ممکن میسازد. روشهای مسیریابی در DTN، از ایده پخشکردن کپیهای بسته در میان گرههای متحرک جهت رساندن اطلاعات به مقصدها استفاده مینمایند. البته جهت داشتن عملکردی مطلوب، لازم است با محدودکردن تعداد کپیها، میزان بار شبکه نیز کنترل شود. در این مقاله، روشی هوشمندانه در فرایند کپیکردن بستهها پیشنهاد میشود که ضمن کنترل بار شبکه میتواند بروندهی شبکه را به مقدار قابلتوجهی افزایش دهد. ایده اصلی روش پیشنهادی اولویتبندی بستهها موجود در بافر گرهها، جهت ارسال میباشد که تا حدی از تکرارهای بلااستفاده بستهها جلوگیری کرده و مانع افزایش بیهوده بار شبکه میشود. این اولویتدهی بر اساس مبدأ بستهها، سن بستهها و عمر باقیمانده آنها انجام میشود. نتایج شبیهسازیها نشان میدهد که روش پیشنهادی بروندهی شبکه را به میزان 40 تا 60 درصد، در مقایسه با روشهای افشان و صبر باینری و تحویل مستقیم بهبود میدهد.