عوامل مؤثر بر پدیدۀ کژگزینی در بیمۀ درمان تکمیلی و راهکارهای مقابله با آن (مطالعۀ موردی: یک شرکت بیمۀ ایرانی)

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی ، دانشگاه الزهرا، تهران

2 استادیار، پژوهشکده بیمه (وابسته به بیمه مرکزی ج.ا.ا)، تهران

3 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی ، دانشگاه الزهرا، تهران

4 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران،

doi
10.22059/jte.2021.326541.1008492
چکیده

با توجه به جایگاه بیمه‌های درمان تکمیلی در صنعت بیمه، پرداختن به مشکل کژگزینی به‌عنوان یکی از عوامل تأثیرگذار در افزایش ضریب خسارت این صنعت، حائز اهمیت است. در این مقاله، از مدل همبستگی میان سطح ریسک افراد در قالب میزان خسارت پرداختی و میزان سقف پوشش، مشخصات بیمه‌نامه و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی بیمه‌گذاران به‌منظور شناسایی کژگزینی بالقوه و مؤلفه‌های ریسکی مؤثر بر این پدیده بهره گرفته شده است. داده‌های مورد استفاده نیز از اطلاعات بیمه‌گذاران درمان گروهی یک شرکت بیمۀ منتخب در سال 1398 استخراج شد. با توجه به ماهیت داده‌ها، به‌منظور برآورد مدل از روش رگرسیون توبیت استفاده شد. براساس نتایج، علائم ضرایب متغیرهای لحاظ‌شده در مدل، منطبق با انتظارات و از لحاظ آماری معنی‌دار است. به عبارت دیگر، متغیرهای مؤثر که به‌نوعی تعیین‌کنندۀ سطح ریسک بیمه‌گذار هستند، با میزان هزینه‌ها رابطۀ مستقیم دارند؛ بنابراین ضروری است مؤلفه‌های مؤثر بر وقوع یا افزایش هزینه‌های درمانی را شناسایی کرد و در تعیین نرخ حق بیمه مورد توجه قرار داد.طبقه‌بندی JEL: C34، D82، I13.