تحلیل دلبستگی به مکان و متغیرهای وابسته به آن در مکانهای سوم شهری (نمونۀ موردی: پارک ائلگلی تبریز)
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 استادیار گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران.
3 استادیار گروه شهرسازی و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایلخچی، ایلخچی، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2021.318070.1450چکیده
زندگی انسانها در شهرها وابسته به عوامل مختلفی است. یکی از نیازهای زندگی انسانها در سطح شهر، تعاملات اجتماعی است که رفع آن نیازمند فضاهایی در سطح شهر است که مکانهای سوم شهری بهترین فضا برای تعاملات اجتماعی از طریق دلبستگی مکانی است. از اینرو مقالۀ حاضر به بررسی رابطۀ بین دلبستگی به مکان و مکانهای سوم شهری میپردازد. روش تحقیق بهصورت توصیفی-تحلیلی و از نوع پیمایشی است. حجم نمونه 305 نفر از بازدیدکنندگان ائلگلی تبریز است. برای مدل ساختاری از تحلیلعاملی مرتبۀ دوم (SEM) و نرمافزارهای آماری استفاده شد. مطابق نتایج پژوهش، در مدل ساختاری نهایی رابطۀ بین دلبستگی مکانی و مکان سوم شهری ائلگلی، دو بعد مشارکت (جذابیت و خودبیانگری) 6/81 درصد وابستگی مکانی و هویت مکانی 2/79 درصد پیوند اجتماعی را تشکیل میدهند. در کل، جذابیت و پیوند اجتماعی 1/80 درصد وفاداری بازدیدکننده را به خود اختصاص میدهد. درنتیجه مکانهای سوم شهری (ائلگلی) در شکلگیری دلبستگی به مکان تأثیر داشتهاند و دلبستگی مکانی هم در مشارکت، وفاداری، هویتبخشی مکان، پیوند اجتماعی و جذابیت در مکان سوم شهری (ائلگلی) بسیار مؤثر بوده است.
