ارزیابی وضعیت شاخصهای شهر دوستدار کودک و ارتباط آن با دسترسی کودکان به کاربریهای ضروری (مورد مطالعه: شهر جهرم)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرند، مرند، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرند، مرند، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2021.320202.1472چکیده
توجه به نیازها و خواستههای گروه سنی کودکان، از الزاماتی است که از یک طرف نهادها و سازمانهای بینالمللی بر آن تأکید داشتهاند و از طرف دیگر متون حقوقی، قانونی و توسعهای کشور به آن توجه ویژهای نشان دادهاند. شهر دوستدار کودک از کلیدیترین مفاهیمی است که با ارزیابی و تحلیل آن میتوان میزان برآوردهشدن خواستههای و انتظارات کودکان را سنجید. چگونگی وضعیت شاخص شهر دوستدار کودک و بررسی ارتباط آن با دسترسی کودکان به کاربریهای ضروری موردنیاز آنها مسئلۀ اساسی پژوهش کمی و کاربردی حاضر است که بهصورت موردی در شهر جهرم انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهش را کودکان 6 تا 12 سال تشکیل میدهند (11678 نفر) که از میان آنها 372 نفر بهعنوان نمونۀ آماری درنظر گرفته شدند. ابزار اصلی جمعآوری دادهها پرسشنامه است که روایی و پایایی آن با رعایت اصول تأیید شد. نتایج نشان داد شاخصهای هشتگانۀ شهر دوستدار کودک دارای میانگین کمتر از حد مبنا (عدد 3) هستند و وضعیت کلی آنها با میانگین 1/2 نامناسب است. همچنین مطابق نتایج، همبستگی میان شهر دوستدار کودک و دسترسی کودکان به کاربریهای ضروریشان با مقدار 428/0 بهلحاظ آماری مثبت است. نتایج رگرسیون خطی نشان داد متغیر مستقل پژوهش توانسته است 3/18 درصد از واریانس شهر دوستدار کودک را تبیین کند. از اینرو ارتقای سطح کمی-کیفی کاربریهای موردنیاز کودکان در سطح محلههای مختلف شهر جهرم ضروری بهنظر میرسد.