مطالعة کاربردی برای تهیة آب اُزنیده با استفاده از پخشگر و اثرات دما و زمان در تهیة آن

نویسندگان

1 دانشکدة فیزیک، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان

2 دانشکدة فیزیک، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان

3 ساختمان مهندسی برق، دانشگاه امیرکبیر، تهران

doi
10.47176/ijpr.22.4.71514
چکیده

در این مطالعه تغییرات اُزن محلول در آب وایونیده با استفاده از روش اندازه‌گیری آنی مورد بررسی قرار گرفت. گاز اُزن توسط یک راکتور هم‌محورتخلیۀ سد دی الکتریک دست ساز تولید شد و از طریق یک پخشگر به پایین ستونی از آب تزریق شد. مقادیر غلظت اُزن براساس طیف جذب UV به دست آمده از طریق دو پنجرۀ کوارتز نصب شده در داخل ظرف نگهدارندۀ آب اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که اُزن محلول در 3 دقیقة اول به سرعت افزایش می‌یابد و سپس غلظت به مقدار تقریباً ثابتی می‌رسد که آن مقدار ثابت به دمای آب و غلظت اُزن استفاده شده در فاز گاز بستگی دارد. بیشترین غلظت اُزن محلول در حدود ppm 3/5 در کمترین دما (2 درجه سانتیگراد) زمانی به دست آمد که گاز ورودی حاوی ppm 2500 اُزن بود. اندازه‌گیری‌ها همچنین پس از خاموش کردن پخشگر ادامه یافت و کاهش اُزن محلول پایش شد. اُزن محلول تقریباً به طور نمایی با زمان کاهش یافت و شیب این کاهش، وابستگی معنی‌داری به دمای آب و زمان در معرض اُزن قرارگرفتن آب نداشت.