تأثیر سیاستهای پولی و مالی بر حباب قیمت مسکن در اقتصاد ایران: با رویکرد مدل عاملبنیان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، پردیس البرز، دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
doi
10.22059/jte.2021.330940.1008547چکیده
در بخش مسکن، قیمت نقش مهمی دارد و تا زمانی که دچار حباب قیمتی نشود، میتواند موجب تخصیص بهینۀ منابع شود. از اینرو شناسایی عوامل بهوجودآورندۀ حباب قیمت مسکن، باید مورد توجه سیاستگذاران اقتصادی باشد. در این مقاله تلاش شد تا با استفاده از مدلهای عاملبنیان، تأثیر سیاستهای پولی بانک مرکزی از طریق کانال اعتبارات بانکی و سیاست مالی دولت از طریق کانال مصارف عمومی دولت، بر ایجاد حباب قیمت مسکن بررسی شود. نتایج تحقیق نشان میدهد هنگامی که مقامات پولی، قوانین آسانتری را برای اعتبارسنجی متقاضیان وام مسکن درنظر میگیرند، این عمل آنها میتواند موجب ایجاد حباب قیمتی مسکن و رشد ناپایدار اقتصادی شود؛ درحالیکه قوانین سنجیده و ملایمتری را که مقامات پولی اعمال میکنند، بدون ایجاد حباب قیمتی مسکن سبب ایجاد رشد اقتصادی پایدار میشود؛ به شرط آنکه مقدار وام مسکن پرداختی، میزان قابلقبولی از قیمت مسکن را پوشش دهد. درخصوص سیاست مالی نیز، اعمال سیاست کسری بودجه و افزایش مصارف عمومی دولت در شرایط رونق اقتصادی، همراه با افزایش تولید ناخالص داخلی، تورم را نیز به میزان فراوانی افزایش میدهد که با توجه به تورم هدف بانک مرکزی، میتواند موجب افزایش حباب قیمت مسکن و درنهایت کسادی اقتصاد شود. چنانچه سیاست کسری بودجه در شرایط رکود اقتصادی اعمال شود، شدت رکود و میزان حباب قیمت مسکن را کاهش میدهد و سبب بهبود وضعیت میشود.طبقهبندی JEL:G21,G28, E20, E25, R31