بررسی نقش پیادهراههای شهری در ارتقای شاخصهای سرزندگی شهری و تعاملات اجتماعی (مطالعۀ موردی: پیادهراه مرکز رشت)
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 کارشناس ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 دانشجوی کارشناسی شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/jurbangeo.2021.319408.1465چکیده
فضاهای عمومی شهر یکی از کلیدیترین نقشها را برای خلق محیطهایی سرزنده و پویا دارند. در این میان، پیادهراههای شهری از مهمترین عرصههای عمومی یک شهر شناخته میشوند و تأثیر بسزایی در بهبود شاخصهای سرزندگی شهری، کیفیت زندگی، مراودات و فعالیتهای اجتماعی میان شهروندان در یک فضا و حتی در کل شهر دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کیفیت پیادهراهها بر سطح سرزندگی و تعاملات اجتماعی میان شهروندان صورت پذیرفته است. پژوهش توصیفی-کمی است و برای جمعآوری اطلاعات، 422 پرسشنامه در میان ساکنان شهر رشت توزیع و تکمیل شد. بهمنظور تحلیل دادهها از آزمونهای دوجملهای، همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیلعاملی اکتشافی استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد پایینترین سطح رضایت شهروندان رشت از شاخص کیفیت پیادهراه (تنوع پایین دسترسی و کمبود خدمات شهری به پیادهراه) نسبت به دو شاخص دیگر یعنی سرزندگی و تعاملات اجتماعی است. همچنین نتایج بیانگر همبستگی و تأثیرگذاری کیفیت پیادهراه بر سرزندگی شهری است. از سوی دیگر شاخص تعاملات اجتماعی بیشترین تأثیرپذیری را از شاخص سرزندگی شهری دارد که این امر خود گواه درهم تنیدگی و پیوستگی این سه شاخص و تأثیر متقابل آنها بر یکدیگر است. درنهایت بهدلیل همین ارتباط و همبستگی شاخصهای پژوهش، مدیریت شهری رشت میتواند با اولویتدادن به بهبود کیفیت کالبدی پیادهراه، تشویق شهروندان به استفاده از دوچرخه، افزایش دسترسی به این پیادهراه و برگزاری جشنها و مراسمهای مختلف سبب ارتقای شاخصهای سرزندگی شهری و تعاملات اجتماعی در این پیادهراه شود.
