فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: استفاده از ژن اولئوزین گیاهی یک روش مناسب برای تولید و تجمع پروتئین نوترکیب در مقیاس زیاد و همچنین استخراج راحت­تر و ارزان­تر می­باشد. اتصال اولئوزین به ژن موردنظر، موجب هدف­گیری پروتئین نوترکیب به اجسام روغنی بذر می­شود. در سال­های اخیر، به منظور افزایش کارایی اولئوزین در تولید پروتئین نوترکیب، چند ژن اولئوزین (پلی­اولئوزین)، به ژن هدف متصل می­شود. این امر سبب تولید و تجمع پروتئین نوترکیب در سطوح اقتصادی در بذر می­گردد.   مواد و روش­ها: از این­رو برای افزایش میزان تجمع پروتئین پروانسولین در بذر گیاه کلزا، یک سازه­ی تلفیقی پلی­اولئوزین-پروانسولین طراحی و ساخته شد. در طراحی این توالی به ترتیب از سمت /5 توالی، یک توالی کزاک، یک برچسب هیستیدین، سه ژن اولئوزین، یک جایگاه پروتئولیتیکی برای پروتئاز، ژن پروانسولین و یک کدون پایان تترانوکلئوتید قرار گرفت. این تلفیق ژنی پس از سنتز در ناقل pUC57 قرار داده شد. تلفیق ژنی، پس از هضم آنزیمی به وسیله­ی آنزیم­های BamHI و SacI از pUC57 جداسازی و در ناقل دوتایی pBI121 همسانه­سازی گردید. پس از تائید درج تلفیق ژنی در ناقل pBI121 با استفاده از روش­های PCR، هضم آنزیمی و توالی­یابی، ناقل نوترکیب به سویه­ی LBA4404 اگروباکتریوم انتقال داده شد. این باکتری برای تراریختی ریزنمونه­های کوتیلدون و هیپوکوتیل کلزا مورد استفاد قرار گرفت. نوساقه­های باززایی شده در محیط انتخابی حاوی کانامایسین گزینش شدند. نتایج: آنالیز گیاهان تراریخته در سطح DNA با استفاده از روش PCR انجام و یک قطعه­ی 120 جفت بازی (مطابق با بخشی از ژن پروانسولین) تکثیر شد. همچنین تکثیر این قطعه­ی 120جفت­بازی با روش RT-PCR، بیانگر بیان ژن هدف در گیاهان تراریخته بود.