مدلسازی اثر سناریوی مدیریتی روی آبخوان کاشان با مدل ریاضی Modflow و Seawat
نویسندگان
1 دانشیاردانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
2 استادیاردانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
3 دانشیاردانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
4 کارشناس ارشد اکوهیدرولوژی دانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2023.358892.1727چکیده
در ایران آبهای زیرزمینی عنصر اصلی توسعۀ پایدار هستند. با توجه به افزایش جمعیت، بهرهبرداری بیش از حد، کاهش بارندگی و الگوی کشت نامناسب، آبهای زیرزمینی با افت زیادی مواجه شدهاند. یکی از مواردی که به تصمیمگیری و در نتیجه، مدیریت بهینۀ منابع آب کمک میکند، مدلسازی کمی و کیفی آبهای زیرزمینی است. بنابراین در پژوهش حاضر با توجه به شرایط هیدرولوژیکی و هیدروژئولوژیکی آبخوان کاشان، مدل کمی و کیفی آب زیرزمینی (1388ـ 1396) در شرایط پایدار و ناپایدار با استفاده از مدل Modflow و Seawat در محیط نرمافزار GMS تهیه شده است. بررسی صحت مدل، از طریق آزمونهای آماری نشان میدهد این دو مدل بهترین نتایج را در مدلسازی ارائه دادهاند که پس از حصول اطمینان از مدلها، روند کنونی آبخوان به بررسی وضعیت تراز آب زیرزمینی و کیفیت آبخوان در دوره (1396ـ 1403) تحت فرض سناریوهای مدیریتی پرداخته شده است. نتایج حاصل از اعمال سناریوی روند کنونی نشان داد در دورۀ مورد مطالعه حجم آبخوان به میزان 556/1 میلیون متر مکعب کاهش و غلظت TDS به میزان متوسط 33/160 میلیگرم در لیتر افزایش خواهد داشت. سناریوی خاموشی چاهها به مدت یک ماه نشان داد طی یک ماه حجم آبخوان به میزان 0147/0 میلیون متر مکعب افزایش و غلظت نمک به میزان متوسط 27/42 میلیگرم در لیتر کاهش خواهد داشت. نتایج نشاندهندۀ توانایی زیاد مدل برای شناخت الگوی پیچیدۀ حاکم بر آبخوان است و تطبیق خوبی بین نتایج مشاهداتی و محاسباتی ایجاد شده است. گسترش آب شور در بخش شمال شرق باعث افت کمی وکیفی در این بخش از آبخوان شده است. با توجه به نتایج بهدستآمده، اجرای چندین سناریوی مدیریتی و علمی به طور همزمان برای جلوگیری از وخیمتر شدن اوضاع کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی این توصیه میشود.