تخصیص منابع مبتنی بر یادگیری تقویتی برای بهبود گذردهی در ارتباطات D2D سلولی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی کامپیوتر – دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشکده مهندسی کامپیوتر - دانشگاه علم و صنعت ایران
3 گروه مهندسی کامپیوتر - دانشگاه یزد
doi
چکیده
با توجه به تقاضای روزافزون برای پهنای باند شبکههای سلولی، همزیستی ارتباطات دستگاه به دستگاه با مشترکان مجوزدار شبکه سلولی میتواند به بهرهوری کارآمد از طیف مغناطیسی منجر شده و گذردهی شبکه را افزایش دهد. در این شیوه، منابع به نحوی میان مشترکان مجوزدار شبکه سلولی و زوج دستگاهها با ارتباط مستقیم به اشتراک گذاشته میشود که ضمن افزایش بهرهوری طیف فرکانسی، خللی در کیفیت سرویس کاربران مجوزدار ایجاد نشود. اغلب روشهای تخصیص منابع کنونی متکی به اطلاعات وضعیت کانال و بازخورد نرخ ارسال مشترکان شبکه سلولی هستند که این اطلاعات به شکل دقیق در دسترس نیست. در این مقاله، یک روش نوآورانه مبتنی بر یادگیری تقویتی برای تنظیم حالت کاری کاربران D2D و اختصاص طیف به گرهها پیشنهاد میشود که بدون نیاز به اطلاعات وضعیت کانال، منابع به شکل بهینه بین کاربران ارتباطات D2D و مشترکان شبکه سلولی تقسیم شده و گذردهی شبکه را بیشینه میسازد. ارزیابیهای انجام شده نشان میدهد که روش پیشنهادی علیرغم عدم دسترسی به اطلاعات وضعیت کانال و بازخورد نرخ ارسال مشترکان، به گذردهی نزدیک به حالت بهینه دست مییابد و نرخ قطعی آن بسیار نزدیک به حالت ایده آل است.
