نقش واسطهگری فرایندهای خودتنظیمی رفتاری در رابطة بین ادراک شایستگی و کنشوری نوجوانان
نویسندگان
1 دانشیار بخش روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jsli.2021.6312چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطهای فرایندهای خودتنظیمی رفتاری در رابطة بین مؤلفههای ادراک شایستگی و ابعاد کنشوری نوجوانان در گروهی از دانشآموزان دورۀ متوسطۀ اول شهر شیراز است. طرح پژوهش از نوع همبستگی است و مدل پژوهش با استفاده از روش تحلیل مسیر آزمون شد. شرکتکنندگان 380 نفر (192 دختر و 188 پسر) از دانشآموزان بودند که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند و مقیاس نیمرخ ادراک خود نوجوانان، پرسشنامه خودتنظیمی و مقیاس کنشوری نوجوانان را تکمیل کردند. روایی و پایایی مقیاسهای پژوهش نیز با استفاده از روش تحلیل عاملی و ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تایید شد. برای تحلیل دادههای توصیفی و ماتریس همبستگی بین متغیرهای پژوهش از نرمافزار SPSS نسخه 24 و برای آزمون فرضیهها و مدل پژوهش از نرمافزار AMOS نسخه 24 استفاده شد. یافتهها نشان دادند که مدل پژوهش با دادههای جمعآوری شده برازش مطلوبی دارد. مطابق یافتهها برخی از ابعاد ادراک شایستگی توانستند رشد مثبت و رفتار ضد اجتماعی از بین مؤلفههای کنشوری نوجوانان را به طور مستقیم پیشبینی کنند، به این صورت که ادراک شایستگی رفتاری به طور مستقیم باعث افزایش رشد مثبت و کاهش رفتار ضد اجتماعی میشود. خودارزشمندی کلی نیز به طور مستقیم و منفی میتواند دشواریهای هیجانی را پیشبینی کند. همچنین، فرضیه اصلی پژوهش مبنی بر نقش واسطهای خودتنظیمی رفتاری بین مؤلفههای ادراک شایستگی و کنشوری نوجوانان مورد تایید قرار گرفت. یافتهها بیانگر نقش مهم خودتنظیمی رفتاری و ادراک شایستگی در پیشبینی کنشوری نوجوانان از جمله رشد مثبت، دشواریهای هیجانی، رفتارهای ضد اجتماعی و رفتار مخالفتجویانه است. بنابراین پیشنهاد میشود در نظامهای تربیتی به شکلگیری ادراک مثبت و خوداگاهی هر چه بیشتر نوجوانان توجه شود تا زمینه بهبود خودتنظیمی و افزایش کنشهای مثبت نوجوانی فراهم گردد.