فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کیفیت نیروی انسانی از جمله عوامل مؤثر بر رشد اقتصادی می­باشد. روش‌های سری زمانی کلاسیک توانایی برآورد مدل‌هایی که شرایط گشتاوری داشته باشند را ندارند و از آنجا که رشد اقتصادی تحت تأثیر مقادیر گذشته خود می­باشد، بنابراین به یک مدل پویا نیاز است و بایستی با روش اقتصادسنجی پویا تخمین زده شود. بر این اساس مطالعه حاضر با استفاده از روش GMM در سری­های زمانی، اثر سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی ایران را طی دوره زمانی 1398-1360 ارزیابی کرده است. سرمایه انسانی متغیری پنهان در اقتصاد بوده و معمولاً پراکسی­های جایگزین به‌جای آن استفاده می­شود. بر اساس ادبیات اقتصادی، استدلال می­شود که شاخص سرمایه انسانی علاوه بر جنبه آموزش تحت تأثیر جنبه­های دیگر مانند؛ مهارت و سلامت نیز قرار دارد. بنابراین در این مقاله با استفاده از منطق فازی، شاخصی برای سرمایه انسانی در اقتصاد ایران ساخته شده است، که سه جنبه اصلی (آموزش، مهارت و سلامت) سرمایه انسانی را در نظر می‌گیرد. نتایج برآورد شاخص نشان می‌دهد که تشکیل سرمایه انسانی طی سال‌های مورد بررسی تحقیق رشد چشم­گیری داشته است. نتایج تخمین مدل رشد اقتصادی با استفاده از شاخص فازی سرمایه انسانی نشان داد که ارتقاء سطح سرمایه انسانی موجب افزایش رشد اقتصادی می­شود. سایر نتایج تحقیق مبین اثرگذاری مثبت متغیرهای؛ مخارج دولت، صنعتی شدن، سرمایه فیزیکی و رشد اقتصادی دوره قبل بر رشد اقتصادی ایران می­باشند. همچنین آزادی تجاری و شهرنشینی تأثیر منفی بر رشد اقتصادی ایران دارند.طبقه­ بندی JEL: C22, E24, O40