نقش شکلهای سلولی در ویژگیهای یک شبکة زلزلة پیچیده
نویسندگان
1 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان
2 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان
3 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان
4 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان
5 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان
doi
10.47176/ijpr.22.3.21378چکیده
بسیاری از پدیدههای طبیعی (زلزله، شرارههای خورشیدی و سیگنالهای الکتریکی مغز) همانند یک سامانۀ پیچیده عمل میکنند. روشهای زیادی برای تحلیل و بررسی سامانههای پیچیده معرفی شدهاند، از جمله این روشها میتوان به تحلیل سریهای زمانی، نظریۀ آشوب، جبر خطی و شبکههای پیچیده اشاره کرد. در این مقاله برای بررسی رفتار شبکۀ زلزلههای ایران از 12 ژوئن 1900 تا 12 دسامبر 2015 از روش شبکههای پیچیده استفاده شده است. منطقۀ جغرافیایی ایران را با دو روش هیلپیکس و مربعی تقسیمبندی کردیم. در روش شبکهبندی هیلپیکس، منطقۀ مورد مطالعه به سلولهای لوزی-کروی و در روش شبکهبندی مربعی به سلولهای مربعی تقسیمبندی شده و در هر دو روش، سلولهای ایجاده عرض جغرافیایی و مساحتهای یکسانی دارند. برای ساخت شبکه، اگر زلزلهای در داخل یک سلول اتفاق بیفتد، این سلول تبدیل به گره میشود و دو گره برای دو رویداد متوالی با یک یال به هم متصل میشوند. توان هرست محاسبه شده در این کار یک همبستگی زمانی طولانی درسریهای زمانی زلزله را نشان میدهد. بنابراین، سامانۀ زلزله یک سیستم خود سازمانده است. در این مقاله ما نشان دادیم از بین پنج ایالت لرزه زمین ساختی مهم ایران ( البرز- آذربایجان، کپه داغ، ایران مرکزی و شرق ایران، زاگرس و مکران) قطبهای شبکۀ زلزله ایران در منطقۀ زاگرس قرار دارند که از نظر لرزهای بسیار فعال است. رفتار توانی تابع توزیع احتمال با شبکۀ ساخته شده با روش هیلپیکس، ویژگیهای رفتار بدون مقیاس را نسبت به شبکهای که بر اساس سلولهای مربعی ساخته شده است، بهتر نشان می دهد. ماهیت توانی ضریب خوشهبندی میانگین با شبکههای ساخته شده با دو روش نشان میدهند که شبکۀ زلزله ایران بدون مقیاس و غیرتصادفی است. با مقایسۀ نتایج بین دو روش میتوان دید که روش شبکهبندی هیلپیکس روش بهتری برای ساخت شبکۀ زلزله است.